Location: sante res. purok 3-b apokon tagum city davao
Subject: sulat
hi po maam charo santos, at sa bumubuo ng programa ng MMK.. kumusta po kayo? ako nga pala si judel reclusado, 20 years of age.. isa po ako sa milyon milyon ninyong taga panood ng mmk. sana po pumunta kayo dito sa aming lugar upang personal naming iabot sainyo ang sulat na gusto naming ibahagi sainyo, sa lahat na tulad kung manonood..nais ko pong ibahagi sainyo ang storya ng buhay ko mula noong bata pa ako at ngayon kung paano ko nilabanan ang lahat ng hirap at sakit.
maraming salamat po reclusado, judel
December 13, 2012 11:00 AM
Name: geraldine christopher angelo y. annidato
Location: BUTUAN CITY
Subject: AGUSAN DEL NORTE
Rating: 3 stars
Dear Ate Charo,
Chatteletes
Ako po pala si Geraldine Christopher Angelo Y. Annidato ,Itago nyo nalang ako sa pangalang “ALEA” yan po ang tawag nang karamihan sa akin.
Ako po ay isang BAKLA ako po ay nakatira sa BUTUAN CITY but presently residing at CAGAYAN DE ORO CITY . Sumulat po ako hindi dahil may ink ang printer o di kaya dahil may internet ,sumulat ako sapagkat nais kong ibahagi ang buhay ko bilang gawing isa sa mga inspirasyon nang mga KABAKLAAN!! Natatandaan ko pa po nung ako'y nasa edad na tatlo hanggang sa limang taong gulang nang akoy laging nahuhulog meron nga beses na pumunta kami ng kapatid ko sa ina na lalaki at ngayun ay bakla din sa simbahan nang maiwan ang sapatos ko sa pinto at ako'y iniwan niya sa upuan dahil kinuha niya ang sapatos nang umandar ang kaffelingan ko at humiga ako sa likod nang upuan nang di maabot at ako'y nahulog..umiyak ako nang umiyak na nagbigay nang kahihiyan sa kapatid ko at kami ay umuwi na lamang at hindi umattend sa mesa. Apat po kaming magkakapatid sa aking tunay na ama at ina at habang may dalawa naman akong kapatid sa aking ina,ako po ay pangalawa sa pinaka bunso sa aming lahat ang aming pinaka matanda ay yung half sister naming na nagtratrabaho na sa Kuwait at ang half brother naman namin ang pangalawa na bakla din bago ang aming ate sa tunay naming apat na magkakapatid ,una ay babae pangalawa ay lalaki at ako ang sumunod at kapatid kong babae ang sumumod naman...labing limang taong gulang naa an gaming bunso habang ako ay nasa bente anyus naman.
Tag tatlong taon ang agwat naming mga magkakapatid nang tumungtung po ako sa elementary ay hindi naman kami masyadong mahirap pero sadyang may pagka awkward lang ang aking ina,hinayaan niya akong magsout nang gise na damit patungo sa paaralan at ang tsinelas ko ay pud-pud na. Wala din akong brief and everytime I walk specially I will pick something my classmate notice the scratch pants that I wear they laugh and they laugh its hurt but I need to accept the fact because it's true! Nag aaral kami nang may 3 pesos ang pinakamalaking baon at minsan wala talaga nag luluto nalang ang mama ko nag puto gamit ang tik-tik ng bigas at ibinalot sa dahon nang saging na siya ring baonan naming kasi ang kanyang kunwari ay mabango ngunit totoo naman pero alam ko gamit lang yun nang ina ko para hindi kami mahiya gamit iyon! But despite of it we never cared specially me,because I really do believe that behind the hills of difficulties lies the valley of success .
Nang ako'y mag grade two ay na sak-sak ko nang lapis ang klasmate ko sa mukha sa kaka tukso sa akin na bakla at akoy tinatakot na ikukulong daw ako wari nang aking mga guro!
Nang pumunta ako sa office of the principal tinanong ako PRINCIPAL: babae ka o lalaki? Dahil naiiyak iyak pa ako sa takot pa lambing ang sagot ko na wari pakinggan ang tuno ay LALAKWE kaya simula noun pagkatapo mahatul ang kaso nay un ay yun na ang tukso ng mga guro at mga kaklase ko doon sa akin.. Nanag ako ay mag high school ay ang sapatos ko ay waksi ang harap na ulit2 na kumakain ng mga bato at damo at kailangan ko pang mag lakad nang may kalayuan dahil sa ibang barangay an gaming paaralan sa high school at may bag pa ako na halos lahat ay puro na tahi. Lagi nga akong tinutukso but I really don't care they are just insecure for my being as a unique individual ,nang nag second year ako ay plano nang mama ko ang patigilin ako sapagka't ang kapatid ko lang na lalaki at an gaming bunso ang siyang dapat mag aral don nag simula ang hindi patas na pag trato sa akin. Ang aking ate ay katulong siya ay umutang sa kanayang amo para ako ay masali sa pagaarala ako ay nawalan nang ganang umaral sapagkata kailangan ko pang maglakd nang malayu at sa tuwing magbabayd na ay naku! Jesus miracle crusade uaLa ni peso kasi wala kaming pera utility driver lang ang ama ko at isang mambobote lang ang ina ko. Ako ay isang klase nang tao na GRAB THE CHANCE TO BE GRANT sa likod nang aking kawalan nanag ganang mag aaral sa awa nang paaninoong maykapal ako parin ay pinagpala nang diyos na lumikha nakapasa ako at nanag ako ay mag third year ako ay nagging working student isang tag hugas naang pinggan sa skwelahan tuwing tanghalian hindi sa elmeta ako naghuhugas kundi sa skwelahan...at pag wala na akong pera pang bayad sa paaaralan sapagkat our home is near from the wonderful creature na ngayun ay hindi na..malapit kami sa river na noun ay malinis at maganda na ngayun ay puno na nang basura,nangunguha ako nang kahoy at ibenebenta ko sa mga taong nag iitak nang kahoy para may pang bayad naman ako..at may sideline din akong isang character sa aking buhay yun ay kasambahay na may bente pesos sa isang araw sa isang teacher at 50 pesos sa isang araw sa kabilang bahay naman. Ngunit ind palage minsan2 lang kaya ako naniniwala sa kasabihan na ANG BUHAY AY WEATHER WEATHER LANG. Ako ay mahilig mag chattelets best in chatcha ang lOla may naka chat akong mga dugong bughaw sapagkat simulate sapol nag akoy nagkaisip fantasya ko na talaga sila,napapadalhan ako ng dalawang beses when I was a fourth year at nung naka graduate na ako sa high school ang ina ko kahit wala nang pera binigay niya sa akin sapagkat isinambit ko sa kana yang aking pagkadismaya nung ako ay nag-aaral pa! may ka chat ako na taga france at god's will pinapadalhan niya ako ng pera every fifteen days at siyang nakatulong din.
Sa loob nang 4 na buwan nay un ay may na meet na ako na American man from SALT WATER CITY na siyang nagpapatibuk sa PUSONG BATO akala koy siya sakit nanag ulo yun palay langit,siya ang aking asawa ngayun at kami ay namuhay nang mapayapa ,nagmamahalan syempre may romansahan kilig ano? Hehehe...hindi ko lubos akalain na akoy makakakita nanag lalaki na katulad niya at ngayun ay nag aarala ako sa isa sa mga pibadong paaralan ditto ssa Cagayan which is LHOURDES COLLEGE taking up a course that leads into a ab masscommunication. At ngayun ay talagang Masaya na ako sa feeling niya! Echus! Pero totoo I really though believe that after the sweat is sweet! Uhmm maraming salamat pos a inyung pagbabasa at sana po ay nalinawagan ang inyung isipan itutuloy kop o ang kwento ko after I graduate in college..hehhe..LOL para trelling may part two! Char!
Sincerely yours, Geraldine Christopher Angelo Y. Annidato
October 18, 2012 12:24 AM
Name: estepanie galang
Location: calamba city
Subject: my story w/ in
Rating: 3 stars
pwede po mag post ng story
September 13, 2012 09:21 AM
Name: jm ferol
Location: sanjose del monte bulacan
Subject: my life story
dear ate charo,
ako po si john marlon a.k.a butchok
nais ko pong ibahagi ang kwento ng
aking buhay, dito po sa maalala mo kaya eto po ang storya nang aking buhay.
bata pa po ako kasama ang aking tatlong kapatid ang aking ina at ang aking ama na isang alagad ng batas [pulis] masaya ang aming pamilya at wala na akong mahihiling pa sa panginoon.
dahil lahat ng aming pangangailangan ay nasusuportahan ng aming mga magulang. pero sadyang mapagbiro ang tadhana at sinubok ang aming pamilya ng isang matinding problema na hindi
ko maisip na mararanasan ko o namin lahat. na aking ama ay nagkaroon ng isang mabigat na problema na ikinakulong nya sa hindi inaasahang pangyayari na sya ay na frame up ng mga sindikatong nakabangga nya sa kanyang trabaho bilang alagad ng batas [pulis] dito na nagbago ang buhay ko at ng aking pamilya ng mahatulan at makulong aking ama ng pang habang buhay na pagkabilanggo. dito na nag umpisa ang sunod sunod na problema. dito na nahinto ang
kinsenas katapusan nang sahod ng aking ama.at yun ang dahilan ng pagkukulang ng aming finansyal na pangangailangan sa araw araw wala naman pong trabaho ang aking ina at kaming apat na magkakapatid ay nagaaral pa. ang panganay at pangalawa ay high school pa ang pangatlo at ako ay elemtary pa noong pangyayaring yun.naranasan ko na kutyain, sabihan ng masasamang
salita, pati sa pagpasok ko sa eskwelahan ay nararanasan ko lahat ang hindi magagandang
salita tungkol sa pagkakakulong ng ng aking ama.na naging dahilan para magloko ako sa aking
pag aaral at natutong magbisyo katulad ng sigarilyo uminum ng alak at mag drugs at
makipag barkada sa mga masasamang tao at dito ko po nakilala ang isang babae na nagpatibok ng aking puso [ meican ] sa edad kung dise syete nang magkaanak kami ng lalake na ang ngalan ay [john] at nagkahiwalay din dahil sa kanyang magulang dahil sa kahirapan namin dahilan narin na wala akong trabaho kaya nagdisisyon sila na paghiwalayin kami. dito na po
nagdisisyon ang aking ina na lumipat ng tinirahan. nakitira muna po kami sa aking tyuhin na kapatid ng aking ina na isang [pulis] ako'y nakaroon ng mga bagong barkada. napatambay
naging babaero hanggan sa malulon ulet sa masamang bisyo kagaya ng dati naging matigasa ang aking ulo hindi pag sunod sa payo ng aking ina at mga kapatid dito ko na pinasok ang ang masasamang gawain gaya ng pang hoholdap, pandurukot at mangursunada at maksakit kapwa dahilan sa buyo ng mga barkada at isang araw ate charo noong gabing ako'y mangursunada ulet ako ay nahuli ng mga pulis. at ako'y nakulong. ako ay agad pinuntahan ng aking ina
at kapatid na umiiyak at nagmamakaawa sa mga pulis na ako ay palabasin ako'y awang awa na sa aking ina at kapatid. dito ko nanapag isip isip na tama pala ang payo ng aking ina.sa akin hanggang sa na inquest ako at ilipat sa city jail dito ko naranasan ang hirap sa loob ng kulungan tulad ng pahirapan at bugbugin ng kapwa ko preso. tatlong bwuan noon ng hindi ako dalawin ng aking ina at kapatid doon ay naka gawa ako ng kasalanan sa kapwa ko preso. nagnakaw ako noon ng isang kahang sigarilyo para ibenta at magkapera dahilan ng sobra kung gutom. nahuli po ako nila at doon ay pinahirapan ako pinitpit nila ang aking kamay at binugbog. naki usap po ako sa dalaw ng kapwa ko preso na i txt ang aking ina at kinabukasan. dumalaw ulet ang bisita ng kawpa ko preso at tinanung ko sa kanya kung my sinabi ang aking ina sakin. at ang sabi may sakit ang aking ina doon ay sobrang nag alala ako halos mabaliw na ako kakaisip. kung ano na ang nangyayari sa akin ina. sinisisi ko
ang aking sarili kung bakit ko pa dinagdagan ng problema ang aking pamilya doon ay my isang preso na nag bigay sa akin ng isang bibliya basahin ko daw eto at makakatanggal
ng kalungkutan.agad ko itong binasa at doon ko po nakilala ang diyos marami po ako natutunan tungkol sa buhay.at ako ay nanalangin sa diyos araw araw na ako ay makalabas o makalaya .at sa loob ng apat na bwuan kung pagkakabilanggo dininig ng panginoon ang aking panalangin na ako'y pansamantalang makalaya nakahiram ang aking ina ng pera na pang pyansa na nagkakahalaga ng sampung libo ako'y nakalabas ng pansamantala.
hanggang sa kadahilan na rin ng hindi pag sipot ng aking complainant napawalang bisa ng korte ang ipinataw sa akin na kaso
hanggang sa tuloy tuloy na po ang aking pagbabagong buhay. nagkaroon ako ng magandang trabaho bilang isang gwardya sa tulong na din
aking mga kapatid nasusustentuhan ko na rin kahit papaano ang aking anak at sa ngayon ako po ay sa nakikinig na sa mga payo ng aking ina at ama na makakalabas na din sa tulong na din ng panginoon
dito na po nagtatapos ate charo ang istorya ng aking buhay sa ay mapulutan po eto ng aral ng bawat kabataan
truely yours john marlon :)
September 01, 2012 04:37 PM
Name: Shiela Marie Amorante
Location: manila
Subject: My cousin Pandong
Rating: 3 stars
Dear Charo, Mapagpalang araw po sa inyo! Una po ay ngayon pa lang ay nagpapsalamat na ko sa pagbibigay oras ninyo para basahin po ang aking sulat. Tawagin nyo na lang po akong Ela Angeles.Ako po ay nagsulat sa inyong programa upang bigyang alaala ang aking yumaong pinsan na si Jericho "Pandong" Angeles. Nais ko po sana kung sakaling mapili ninyo ito ay , ipalabas mo sa nalalpit na anibersaryo na kanyang pag panaw sa darating na Nobyembre 6, 2012. Nob.3 naman malapit na petsa at araw ng inyong programa. Si Pandong ay may bunso sa Liamng magkakapatid, Masayahin, mapagbigay, maaalalahanin, bibo at napaka Pasaway yan ang mga salitang makakpag paliwanag sa kanya. simpleng pamumuhay lang ang meron sila. May natatanging Katalinuhang taglay itong magkakapatid. Nang iniwan sila ng kanyang ama (sumakabilang bahay) ay nahirapan na ang kanyang ina para tustusan ang kanilang pangangailngan sa pang araw-araw. Kaya't ang panganay (Jenny Granado) na kapatid niya ay napilitang huminto sa pagaaral at nagpakasl at bumukod sa kanila. Pati ang sinundan ng panganay ay huminto na din (Hacket Ari?as). At nagpatuloy nman ang gitna sa magkakapatid (jessica Angeles). Nakapagtapos at nakahanap agad ng trabaho.. At siya ang nagsilbing bread winner ng pamilya.. At ang sindundan ni pandong ay si (Jaye Celine Angeles) scholar ng kanilang paaralan. Ngunit sa edad na Limang taon (kinder), ay nakitaan ng sakit sa bato si Pandong, Dumami ang mga gastusin habang patuloy kumakayod ang kanyang ate sa trabaho para sa kanilang pang araw.araw at sa pag-aaral. Nang tumuntong sa Pitong taon mas naging mahirap para sa kanila. Dahil kahit ang ama nila ay may iba ng pamilya ay nagbibigay nman ito kahit papano. ngunit pumanaw ito. At sa tuwing may problema sa pera ay ang laging nilalapitan nila ay si Chairman Vanni Gaerlan. Siya ang parating kasama ni Pandong sa araw-araw dahil tuwang tuwa ito sa kanya.. Kasa-Kasama na niya si pandong kapag may mangangampanya, kakain at kung ano pa man, kaya't pati si Pandong ay napalapit na rin sa mga pulitiko na si Isko Moreno, Yul Servo at madame pang iba. Ito na din ang mga taong tumutulong sa kanyang pamilya kapag kinakailangan. Di naglaon habang nadadagdagan ang kanyang edad ay mas labas pasok siya sa ospital, nephrotic syndrome yan nman ang dumagdag sa karamdaman niya, Nangungutang ang kanyang ina upang mapag patuloy lang ang maintenance ng kanyang gamot.. ilang bumbay at mangungutang na ang nilapitan na kanyang ina dahil araw-araw ay mahigit limang gamot ang kanyang iniinom. Mahilig sumali sa mga palarong pambata, bibo din kumbaga. Mapagbigay sa mga kalaro at madiskarte khit bata pa lang. Tuwing kakaen sila sa labas ni chairman vannie ay lge niya pinagbabalot ng pagkaen ang kanyang ina, at minsan ay di kumakaen at ang ipagbabalot ay gusto niyang makasabay ang kanyang ina..
Aral, bahay, laro, ospital yan lang ang mga bagy bagay na dumadaan sa araw niya..
August kailngan i BIOPSY si pandong para malaman kung cancerous ba ang kanyang sakit, ang gumastos dito ay sinagot ni vice mayor Isko Moreno, na laki ang pasasalamat nila.. ngunit simula nun ay mas pabalik balik siya sa ospital. pero ganun pa din kabibo pag lumabas ng ospital.. masayahin mas kumukulit ngunit nung nov. 4 ng umaga ay dinala siya muli dahil sa paninigas ng kanyang paa, hnggang kinabukas ngunit iba na kinikilos niya, ayaw kumaen, kahit dati sobrang takaw kahit bawal kinakaen niya, kung anu- ano na yung sinasabi parang nagpapaalam.. Ngunit di na siya nag tagal, binawian na siya ng buhay ng hindi inaasahan ng lahat, ngunit dun lang namen nalamin pero hindi kinonfirm ng doctor na may LUPUS siya..
Parang artista sya nung burol niya, dahil ang dameng dumalaw sa kanya, khit ndi niya kilala ay anduin din, mga pulitiko at mga kaklase.. Hanggng dito na lang po!
Muli maraming salamat! at nawa'y magpatuloy pa ang inyong programa upang magbigay ng aral sa mga manunuod..
p.s sa karagdagang impormasyon, tumawag lang po kayo sa 490-74-87 09056810547
August 18, 2012 07:57 AM
Name: Lourdes Vital
Location: San Fernando, Pamp., Philippines
Subject: Maalaala Mo Kaya
Rating: 3 stars
I would like to know the MMK email address so that I can send my story, and if that is not possible, MMK official address is okay.
July 23, 2012 08:37 AM
Name: divine lomongot
Location: pasig city,#1 a valiente st.,bagong ilog
Subject: alak
Rating: 3 stars
dearatecharo, simula nung nag dalaga ako dito sa pasig habang wala ang mama ko ang pangalan nya ay daisy lomongot nasa singapore at hinde nya alam kung ano ang ginagawa ng ama ko dito sa pasig at ang pangalan ng aking ama ay si dave john tuazon nong umuwi ang nanay ko para mag bakasyon dito sa pilipinas nag papaalam na sya kung iinum sya sa kaibigan nya pag-ka lipas ng dalawang linggo pauwi na ang nanay ko papunta sa singapore para mag trabaho na high-bloob muna ang ama ko bago sya umalis ang ina ko isinugod sya sa immaculate hospital habang dinadala sya doon lalagyan na sya ng oxygen sabay tumakbo sya sa kalye na nakapaa paglipas ng june 1 umuwi ulet ang nanay ko sa singapore dahil namatay anginaalagaan nya na matanda dahil din yun sa alak
divine Nag Mamahal,
July 08, 2012 05:24 AM
Name: Rclusado, judel
Location: prk.3-B Apokon tagum city, Davao
Subject: gulay
Rating: 3 stars
Dear Charo, Una sa lahat, binabati ko po kayo ng magandang araw, o anumang oras nyo mabasa ang kwento ng aking buhay at kung paano ko nilabanan ang lahat ng hirap at sakit na pinagdaanan ko na walang mga magulang na sumusubaybay sa paglaki ko.
Charo, noong January 30, 1992, ay isinilang ako sa prk.3-B Apokon Tagum city sa aming bahay. Masayang masaya po ang pamumuhay namin, kasama ang aking mga magulang. Di nagtagal ay nagiging tatlo kaming magkakapatid, si Lanie at ang bunso kung kapatid na babae. Noong july 27, 2000, ay ikinasal ang aking mga magulang sa christ the king cathedral sa tagum city. Masaya po ang aming pamumuhay noon, at malaki po ang lupa ng mama ko dito sa tagum na tinatawag ngayong Reclusado Compound. Hindi nagtagal ay palagi nalang nag-aaway ang mga magulang ko, na nag-sisisihan sila na kung bakit sila nagpakasal. Mula noon ay palagi nalang silang nagsasakitan at hanggang sa naghiwalay sila. Hindi nila alam Charo na naaapektahan ako, o kami at lalong lalo na sa pag-aaral namin. At hindi nagtagal charo ay nagdisisyon sila na ihatid kami ng dalawa kung kapatid na si lanie sa New Corella sa Barangy Elsalvador, sa mama at kapatid na lalaki ng papa ko upang doon kami paaralin. Hinatid nila kami charo at pina-endrol nila ako bilang grade:1, at ang kapatid ko namang babae ay nasa bahay lamang ng lola ko dahil bata pa. Pagkatapos noon ay umalis ang mama at papa ko at sinama ng mama ko ang bunso kung kapatid na lalaki. Sabi po nila na babalikan daw po nila kami dahil maghahanap lang daw po sila ng trabaho. Naging grade:5 nalang po ako ay di parin sila bumalik.Napakahirap po ng mga pinagdadaanan ko na wala ang mga magulang ko, kasi sinasaktan nila kami, at hindi nila kami pinapaaral.Dahil po sa gusto kung pumasok sa paaralan, ay minsan po ay tatalon ako sa bintana namin para lng makapasok sa paaralan. Hindi po nila kami papasukin sa paaralan charo kasi papupuntahin kami sa farmer nila upang mag-araro. Napakahirap po ng mga pinagdadaanan namin, kasi minsan po ay ang ipapakain saamin ay gabi lang at saging, at samantalang sila naman po ay kanin kasi daw po masmahirap daw po ang trabaho nila kay sa saamin, yan po ang sabi ng tito ko. Grade:6 po ako ay dumating ang papa ko, kasama ang kanyang mga barkada, para pong ibang tao ang tingin ko sa kanya, na parang wala akung nararamdaman sa kanya na siya ang ama ko. pero oke lng po yon saakin atleast may magtatanggol saakin o saamin ng kapatid ko sa masamang tao. hindi po kasama ng papa ko ang kapatid kung lalaki kasi daw po ay kinuha daw ng mama ko sa kanya. hindi po nagtagal ang papa ko ay bumalik kaagad sa kanyang pinagtatrabahuan at matagal paring bumalik, minsan babalik lang kung may okasyon, may pesta, at birthday. charo, nahihirapan po ako sa sitwasyon kung iyon, kasi makapag-aral minsan, at minsan naman ay hindi. charo, ang mga kapit bahay po namin ay naaawa sa kalagayan namin, sabi po nila na doon daw po ako patitirahin sa kanila, at minsan po ay sinasabi nila saamin na isusumbong nila sa bantay bata 163. naka graduate po ako ng elementarya, masayang masaya po ako, at sobrang iyak kaso sa araw ng graduation ko ay walang dumalo. at dumating pa sa gradution na hindi plansado ang uniform ko. at mabuti nalang po ay nandoon ang pinsan kung si Geraldin na naging scort ko. makalipas ang ilang buwan, ay dahil sa kgustuhan kung makapag-aral ng high school ay humanap ako ng paraan, pinuntahan ko ang lahat na mga kaibigan at classmate ko at tinanong ko sila kung may laman paba ang kanilang notebook sa grade:6, at hiningi ko iyon. pagkatapos noon ay nag pa endrol ako ng walang pera. nagalit po ang tito ko kung bakit ako nag-aral na dapat daw po ay sa farmer lang ako. naging matigas po ang ulo ko noon at pinalo niya ako, at sabi nya na lalasunin daw niya kami. hindi ko na po kaya sa panahong iyon charo kaya nagdisisyon ako na umalis. umalis po ako sa kanila at doon ako tumira sa bahay na walanh tao at gibang2x na. naaawa po ang tita ko at doon ako nila pinatira sa kanila. pinaaral po nila ako charo hanngang 1st year high school. kami pong dalawa ng kapatid kung babae sa aunte ko. pag-2nd year high school ko po in december 17, 2009 ay lumayas ako sa kanila kasi nahihiya ako sa kanila dahil may sakit ang tita ko. umalis po ako sa araw na iyon charo at pumunta ako sa tagum city at hinanap ko ang mama at kapatid ko. pagdating ko po sa terminal sa tagum ay tinanung ko po charo ang lahat ng tao kung may nakilala ba silang reclusado o kilala ba nila ang mama ko. may pedicab po na lumapit saakin at tinanong nya ako kung saan ako pupunta at sinabi ko sa kanya na "kuya, may kilala ka bang mga reclusado? sabi po niya na " oo sa bermudez. kaya hinatid niya ako at pinabayad niya ako ng 100 pesos. pagdating ko po sa area ng reclusado ay tinanong ko ang unang bahay na nakita ko kung kilala ba niya si filina reclusado o ang mama ko., sabi po nila na hindi. kinakabahan po ako sa oras naiyon charo kasi wala na akung pera sa oras naiyon. sa ikalimang bahay ay may nakita akung puno ng lansones at may naaalala ako sa punong iyon at kaya tinanong ko ang malapit na bahay sa punong iyon. "magandang po te, and nay, maykilala po kayong filina reclusado? sabi po nila, " bakit? bakit? bakit? sabi ko po na anak nya po ako. hug po nila ako ng mahigpit at umiyak sila kasi malaki nadaw po ako. sinabi po nila saakin na nasa banay2x daw po ang mama ko at may apat nang mga anak, at ang kasama niyang lalaki ay ang kapatid ng papa ko. masakit po para saakin yon. at pero kahit na ganun ay hindi ko na sila sinisisi pa kasi alam ko na tapos na ang lahat. nang nasa kapatid po ako ng mama ko ay nag titinda po ako ng mga gulay, nag haharden, at naglalabandero sa bahay bahay. hindi ko po inisip ang lahat ng sakit at hirap na pinagdadaanan ko at hindi po ako nagpapaapekto, kasi may mga pangarap po ako saking buhay. sa pagtitinda ko po ng gulay ay may nakilala akung suki at pinapasok nila ako ng trabaho sa REDBUFFALO COUNTRY at pumasok po ako, at na kita kom po ang (als ) o alternative learning system at pinagpatuloy ko po ang pag-aaral ko at hanngang sa naka graduate ako ng hihg school. pag graduate ko po ay pinuntahan ko ang lahat2x ng company sa tagum city dahil nag-aaply ako ng scholarship. hindi naman ako nabigo kasi lahat ay natanggap ako. nagpapasalamat ako kay god sa lahat na binigay niya saakin. dahil sa hindi ko nakayanan charo ang scholarship ay huminto ako charo at naghanap ulit. pumunta ako sa bahay ng mayor namin dito sa tagum na si sir rey uy. humingi ako sa kanya ng scholarship na walang bayad, yong libre lang lahat at bigo ako kasi wala nadaw. pero hindi ko parin siya tinigilan, kaya binigyan niya ako ng trabaho bilang laborer sa kanyang company ng school chair at the motorpool at fabrication section. nagtrabaho po ako hanggang sa ngayon at sagabi naman po ay nag-aaral ako sa university of mindanao tagum college and taken the course of bscrim. masayang masaya po ako sa trabaho ko at ako po ang nag-papaaral sa dalawa kung kapatid ngayon. nag-papasalamat po talaga ako sa mhal na panginoon sa binigay niyang biyaya sa akin. hanngang dito nalang po. maraming2x salamat po.
May 20, 2012 05:06 AM
Name: Ermelita
Location: San Nicolas, Batangas
Subject: Register
gud day po! bket nde po ako makapag register sa website nio? thanks po... gusto ko po kasing i share ang buhay ko para mag bigay inspirasyon!!
April 09, 2012 01:17 PM
Name: ARDIE DURIAS
Location: ILIGAN CITY
Subject: I WANT TO SEND STORY
MAALALA MO KAYA Isa ako sa milyon-milyong tagahanga ng iyong programa at naisip ko na ibahagi ang isang hindi malimutang karanasan ng isa kong kamag-anak. Isang karanasan ng pakikibaka sa unos ng buhay, isang buhay na pwedeng maunawaan o makapag-paingting sa bawat damdamin. Isang kwento ng pagsisikap, pagmamahalan at pagtanggap sa realidad n gating lipunan. Ang aking kamag-anak ( Mrs. Edelyn Claramon) ay maagang nag-asawa ng isang sundalo ( Mr. Lucio Tanio Jr.) kaya't hindi na naituloy ni Edelyn ang kanyang pag-aaral at siyay nakapagtapos lang ng High School ( Lapinig National High School - Kapatagan, Lanao del Norte). Sa kanyang murang edad alam na niya ang buhay asawa ng isang sundalo na laging nagkakalayo kaya naisipan ni Edelyn na sumama na lamang sa barracks kung saan nadestino ang kanyang asawang sundalo. Nabiyayaan sila ng tatlong anak ( Si Michael, Ay-ay at bunso) kahit palaging palipat-lipat ay naging Masaya naman ang pagsasama ng mag-asawa ngunit kalaunan nag-desisyon si Edelyn na magpatayo nalang ng permanenteng tahanan ( sa Donggo-an, Kapatagan, Lanao del Norte) dahil na rin lumalaki na at mag-aaral na ang kanilang mga anak sa elementary. Masigasig si Edelyn kaya't doble kayod ang kanyang ginagawa na pag-aaruga sa kanyang mga anak samantalang ang kanyang asawa na si Edyon ( palayaw ni Lucio) nakadestino sa ibang lugar. Nagdesisyon ang mag-asawa ng mag-loan sa sahod ni Edyon para makapagpatayo ng bahay at dito na rin nag-simula ang kanilang kalbaryo dahil konti nalang ang remittance ng sweldo ng kanyang asawa. Para makatipid kinuha ni Edyon ang kanyang panganay na anak ni Michael at dinala sa kampo o barracks ng kanyang battalion at doon na rin niya pinagpatuloy ang kanyang pag-aaral sa high-school.
Masalimoot ang buhay sa loob ng kampo para kay Michael dahil para lang meron maipangtustos sa kanyang pag-aaral ang ginawa niya ang araw-araw ng pag-iigib ng tubig para sa mga pamilyang nasa loob ng barracks. Minsan niloloko pa sila sa mga sundalo sa pamamagitan ng pagnanakaw ng ibat-ibang bagay na pwedeng ibenta pati na rin ang pagnanakaw sa puno ng prutas na ang may-ari malapit lang sa kampo. Minsan na rin silang nahuli sa may-ari at sinundan sila papuntang looban ng kampo, buti nalang inilihis ng mga sundalong nag-uutos sa kanila ang kanilang pinagtaguan. Sa paglipas ng panahon, nagdesisyon ang kanyang inay na si Edelyn na bumalik na lamang sa kanilang lugar at duon ipagpatuloy ang kanyang pagpasok sa high school kaya umalis siya sa kampo ng kanyang ama. Lumipas ang ilang buwan halos hindi na nagpapadala ng pera ang kanyang ama na si Edyon o Lucio at napag-alaman na lamang ng kanyang ina na may kinakasama na itong ibang babae na nakita niya sa isang videoke bar. Dito lalong nakaranas ng grabeng kalbaryo ang pamilya ni Edelyn kasama ang tatlong mga anak. Ayaw na rin ni Edelyn na guluhan pa ang buhay ng kanyang asawang sundalo total siya naman ang pinakasalan nito at sa huli sa kanya parin pupunta ang mga benefits nito galling sa armed forces.
Bagama't naghihirap ginagapang pa rin ni Edelyn ang buhay ng kanyang pamilya sa tulong ng panganay na anak nitong si Michael na siyang tumatayong ama sa kanyang mga kapatid. Mapagmahal na kapatid si Michael kaya palagi niyang sama-sama ang kanyang mga kapatid na si Ay-ay at bunso kahit saan siya napunta.Samantalang ang kanyang nanay Edelyn dumidiskarte sa paglalako ng Encyclopedia sa malalayong lugar. Minsan sa anim na latang bigas na iiwan ng kanilang ina para sa limang araw parang imposebli itong pagkasyahin ni Michael para ipakain sa kanyang mga kapatid. Minsan ang konting bigas ay nilulugaw nalang niya ito para kahit papano aabot pa ng ilang araw. Hindi na rin makahingi ng tulong si Michael sa kanyang mga aunties o lola dahil nakatigil sila sa isang boarding house na malayo sa bahay ng kamag-anak at sila lang tatlong ang naiwan ng inay na naglalako ng encyclopedia.
Umabot sa malalayong lugar ang paglalako ng encyclopedia ni Edelyn hanggang umabot ito sa Davao City. Sa kanyang pag-ikot sa ibat-ibang lugar sa Davao ay may natagpuan si Edelyn na isang lalaking nagbibigay sa kanya ng muling pag-asa sa buhay ( nalimutan ko ang name ng lalaki). Naging maayos ang pagsasama ni Edelyn at ng kanyang bagong inspirasyon na taga Davao at mismo ang lalaki pa ang nagyaya na kunin ni Edelyn ang kanyang mga anak para sama-sama silang manirahan sa isang bubong. Naipagpatuloy rin ng mga bata ang kanilang pag-aaral si Michael sa kolehiyo sa tulong o guts ng kanyang nanay Edelyn nakapasok ito sa University of Mindanao at kumuha ng kursong Commerce. Pinupursige ni Edelyn na mapabilang si Michael sa Advance Course ng ROTC pero hindi ito madali dali binu-bully ito sa mga Advance Officers na nasa ibang kurso tulad ng criminology. Minsan gustong subukan ng grupong ayaw sa kanyang makapasok sa Advance Class ang kanyang lakas at katatagan kaya't siyay gustong bugbugin ng mga ito ngunit hindi nagtagumpay ang grupo dahil na rin sa angking tapang at tikas ni Michael - kalaunan si Michael na ang naging battalion Commander sa UM-ROTC kaya't dito nagsimulang tumunog ang kanyang pangalan dahil na rin sa tikas nitong akalain mong parang graduate ng PMA. Ilang naging Grandslam ng UM-ROTC ang competition sa ROTC kalaban ang ibat-ibang paaralan sa Davao. Ang grupo ni Michael malimit na rin ang exposure tulad halimbawa kung merong malalaking gathering dahil sila ang kinukuha bilang colours team o taga pag-salubong sa mga VIP's. Isang pambihirang pagkakataon ang nangyari ng nagkaroon ang grupo ng UM-Advance Officers ROTC ng isang AFP Camp Visit at hindi inaasahan na sa kampo kung saan dating taga-pag-igib ng tubig si Michael sila dadalaw at mismong kampo pa ng kanyang ama na hindi na nagsusuporta sa kanila ang kanyang muling pasukin. Hindi diretsong na-recornize ng mga army officials si Michael dahil bata pa ito nang umalis sa kampo ngunit nang mabasa nila ang pangalan sa BATCOM ng UM-Advance Course na Michael Tanio halos hindi sila makapaniwala sa nakita na dating matamlay sa ngayon ay may angking sobrang tikas ng katawan. Halos pinaligan si Michael sa mga dating pamilya ng mga sundalong kanyang kinakasama bilang tagakuha ng tubig, tinawag din ng head sa AFP si Lucio Tanio ( ama ni Michael) pero hindi ito lumalabas sa barracks niya o hindi nagpapakita. Umalis ang grupo ni Michael at nagpapasalamat sa mga AFP officials. Isang araw nagulat nalang si Michael nang kanyang tini-check ang kanyang tuition sa skwelahan dahil bayad na ito. Kanyang nalaman na binayaran na pala ang kanyang tuition sa kanyang ama na naging proud kay Michael sa nakamit nito kahit pa sa ginawang pag-aabandona sa kanila. Doon, gumawa nang arrangement ang kanyang ama na siya ang magbabayad sa tuition ng kanyang mga anak na nasa Davao na nag-aaral at pwede na ring muling bisitahin ni Lucio ang kanyang mga anak, at naunawaan naman ito sa bagong kinakasama ni Edelyn.
Kahit ang itay na ni Michael ang sumagot sa kanyang pag-aaral ay hindi pa rin tumitigil ang binata sa pagkakaroon ng part-time job sa isang fast-food chain para kahit papano makabili siya ng mga bagay na gusto ng kanyang minamahal na mga kapatid na si Ay-ay at bunso. Binilhan pa nga niya ng kwentas at singsing si Ay-ay at kanyang bunsong kapatid na noon pay gusto talagang pumunta sa Samal Island para mamasyal. Kaya't ganun na lamang ang pagtitipid ni Michael para darating ang araw ay magkaroon sila ng pagkakataong pamilya ng mamasyal sa naturang lugar na gustong-gusto puntahan ng kanyang bunsong kapatid noon pa. Ngunit isang araw nd inaasahang pagyayari ang naganap, dahil malapit sa river bank ang tirahan nila Edelyn at nooy umuulan ang tanging naiwan sa bahay si Ay-ay at bunsong anak lamang nito. Si Edelyn at kanyang bagong kinakasama may importanteng pinuntahan sa bayan, si Michael naman nasa trabaho. Sa kasagsagan ng ulan ay nakapag-text pa si Ay-ay kay Michael na “ kuya ang lakas na ng ulan dito, kami lang dalawa ni bunso ang naiwan, umuwi kana”. Nag-text din si Ay-ay sa kanyang papa Lucio at nagsabi “papa malapit na sa bubong ang tubig, kunin niyo kami rito,.”. Dali-daling umuwi si Michael para masagip ang kanyang minamahal na mga kapatid, gayun din ang ginawa ng kanyang ama na galling pa sa kampo. Noong papunta pa sila sa kinaroroonan nila Ay-ay at bunso napakalakas na ng ulan, kahit sa daan pa lang umiiyak na si Michael dahil pag-alala sa kanyang mga kapatid, nang malapit na si Michael laking gulat nito na ang kanilang mga kapit-bahay ay naanod na ng baha, ang kanilang bahay na medyo mataas kumpara sa ibang bahay kanyang pinuntahan, ay ang dawala niyang kapatid na papalayo na at tinatangay na ng napakalas na agos ng tubig, narinig pa niya ang sigaw ng kanyang mga kapatid, “ kuya tulong, pero wala na siyang magawa dahil sobrang layo, madilim at sobrang lakas ng tubig sa lugar na kanilang tinitirhan. Hindi tumigil si Michael at kanyang ama na hanapin si Ay-ay at bunso. Kinabukasan nakita na lamang ang bangkay ni Ay-ay sa dalampasigan malapit sa kanilang lugar pero ang bangkay ng kanilang bunso nakita ito doon na sa Samal Island suot-suot pa nito ang singsing ng kanyang ate Ay-ay na bigay ng kanyang kuya Michael.
Sa burol bumuhos ang simpatiya at awa ng mga tao sa pamilta ni Edelyn. Ang sa pagkakatong ito, muling nabuo ang pamilyang dati winasak ng maling desisyon at kamalian. Ang lahat ay nagpakita ng pagkukumbaba at sisi sa sarili. At ditoy muling naipabatid kung gaano binibigay ng panginoon ang kanyang pagpapakilala sa mga taong naging mahina sa pamamagitan ng pagbibigay ng mabigat na challenges sa buhay..
SENDER: ARDIE DINAPO
0930-2828-608
March 27, 2012 06:31 AM
Name: Albert
Location: Germany
Subject: cant register to MMK site
Rating: 3 stars
was trying to send my own life story on your show MMK through the ABS-CBN MMK home page but when i was filling out all the fields needed to be filled it still says that i need to fill out everything which i already did. just wanted to know what other options should i do so i can fully register cause i really wanted to share my story and to inspire other people.
More power and blessings to ABS-CBN and MMK
March 19, 2012 10:45 AM
Name: Jhay
Location: Mabalacat, Pampanga, Philippines
Subject: Bunga ng mga skripisyo sa buhay
Rating: 3 stars
Dear Ms. Charo,
Magandang araw po tita Charo. Bawat Sabado po ay inaabangan ko ang programa ninyo dahil alam kong kapupulutan ko ng aral at inspirasyon ang bawat kwentong ipinapalabas ninyo. Sa pagkakataong ito, gusto ko pong ibahagi ang kwento ng aming buhay upang magbigay inspirasyon din sa marami ninyong tagasubaybay. Ako po si Jhay, 18 yrs old at nakatira sa Mabalacat, Pampanga. Ginawa ko din po ito bilang regalo sa mama ko sa darating na ika-9 ng Hunyo, 2012.
Pangatlo po ako sa aming apat na magkakapatid. Ang panganay po naming si ate Princess ay 25 yrs old na, si kuya Melvin naman ay 23yrs old at ang bunso naming babae na si Glaicy ay 17yrs old. Bata pa lang po ako, alam ko na ang kahulugan ng salitang “mahirap” dahil iyon na ang klase ng buhay na nakamulatan ko. Lagi po kasing nag-aabroad si papa noon kaya malaki din ang agwat ng edad naming ni kuya ko. Dahil parehong hindi nakapagtapos ng pag-aaral sina mama't papa, kaya wala silang magandang trabaho. Si mama nakikipaglabada lang habang si papa, kapag nandito siya sa Pinas, Nakiki-sideline lang siya sa pagpipintura ng mga bahay. Nasubukan na din mag-jueteng ni mama para pandagdag panggastos sa bahay.
Grade 4 po ako noon ng kinailangang mag-abroad ni papa. Graduating po kasi si ate kaya kailangan nila ng mas malakin kita. May-isip na rin ako noon kaya alam ko na ang sakit at hirap na malayo sa ama. Iyon din po ang dahilan kung bakit ako pumasok bilang isang sacristan sa simbahan sa aming barangay. Hindi rin po kasi kami magkasundo ni kuya sa mga bagay na hilig namin dahil na rin po siguro sa agwat ng edad namin. Kapag hindi malakas ang kita ni mama sa pagiging kubrador, nagtitinda siya ng lutong ulam. Kung minsan pati na rin miryenda tapos pinagtitinda niya yung mga pinsan ko, kapalit non ay bibigyan niya sila ng baon sa eskwela. Kahit na hindi kami masyadong nakakaluwag sa buhay, di hamak naman na mas nahihirapan pa rin ang mga pinsan ko kaya kahit kakaunting baon lang ang naibibigay ni mama sa kanila, malaking bagay na rin yon kahit papano'y nakakapasok pa sila. Ganun kaming pinalaki nila mama't papa, ang tumulong sa ibang mas nangangailangan kahit na ngigipit din kami. Iyon din ang nagging motivation ko para mas mag-aral ako ng mabuti, ang maiahon ang pamilya ko sa hirap at mas makatulong pa sa mga pinsan ko.
Simula grade one achiever ako sa eskwela. Pinagmamalaki ako ng mga guro ko nun sa ibang estudyante. Bawat taon din non ay nasasabitan ako ng mga medals. Ganun din naman ang mga kapatid ko kaya kung minsan, kinaiinggitan kami ng mga kapit-bahay namin. Lagi na lang sinasabi sa mga anak nila na dapat daw ay tularan nila kami. Sa ganoong paraan, nasusuklian naming ang mga pagod at sakripisyo nila mama't papa sa amin. Sa pag-aaral naming mabuti, napapasaya naming sila kapag sinasabi ng ibang tao sa kanila na napakaswerte nila ta kami ang mga naging anak nila. Masipag daw mag-aral at may disiplina. Pero naranasan din namin yung pumunta sa kapit bahay namin para gumawa ng mga assignments nang maputulan kami ng ilaw. Ang hirap kasing mag-aral ng kandila lang ang gamit. Lahat naman iyon napalitan ng magtapos ako ng may 6 na medals. Kahit lechon manok lang nun bumili si mama sa kanto para sa graduation ko. Pero hindi pa iyon ang problemang nagpasubok sa amin talaga. 2yrs lang ang kontrata talaga ni papa sa Saudi pero matapos ang dalawang taon, hindi siya pinauwi ng employer niya. Wala naming nagawa si papa kase hinold yung sweldo niya kaya wala din siyang pamasahe pauwi ditto sa Pinas. Nagdoble kayod pa rin sina mama nun kaya nakapg college naman po si ate sa kursong BS tourism. 2yrs lang ang kinuha niya para daw agad siyang maka graduate at agad ding makatulong sa pamilya namin. Sa pagpupursigi nina mama't papa, natapos ni ate ang first year niya sa college at naka graduate sa high school si kuya. Graduation ni kuya non umiiyak siya, hindi lang dahil wala si papa para sa Makita siyang mag martsa, kundi dahil sinabi din ni mama na hindi muna siya makakapag college agad pagkagraduate. Mag gigive-way muna daw siya para sa last year ni ate sa college. Hindi kasi nila kayang may dalawang pinag-aaral sa college ehh, kasi magha-high school na di kaming dalawa ng kapatid ko nun .
Hindi nga po muna nag college si kuya pagkagraduate niya. Pero hindi niya sinayang ang oportunidad na iyon para makatulong sa mga gastusin. Pumasok si kuya bilang isang gasoline boy. Si mama naman, pumasok na kasambahay kina tita ko. Kapag sweldo ni kuya non, lagi siyang may dalang lechon manok na binili sa may kanto kapag uuwi siya. Naalala ko pa nun, lagi niyang sinasabi na balang araw, hindi lang ganun ang iuuwi niya para sa hapunan namin. Yun ang mga salitang lalong nagpatibay sa akin para lalong maging matatag sa mga pagsubok namin sa buhay. Dahil hindi pa man ako makapagtrabaho, hindi na lang muna ako nagre-recess sa eskwela nun para makapag-ipon ako. Para hindi na ako hihingi ng pera kay mama kapag may kailangang bayaran sa eskwela. Dinadahilan ko na lang ay di ako sanay mag recess para hindi masyadong halata.
Ilang gabi ko non nakikitang umiiyak si mama sa kwarto. Siguro mahirap para sa kanya na harapin ang mga problema namin sa bahay habang malayo si papa tapos hindi pa namin alam kung okey lang siya dun. Isang araw din , pagdating ko galing sa eskwela, dinatnan ko si mama na umiiyak. Kailangan daw kasing magbayad ng P50,000 ni ate Princess para sa graduation niya. Kasama na don yung ibang balance pa ni ate na hindi nabayaran. Dahil hindi nga maayos ang sweldo ni papa, kinausap niya yung tito ko na pautangin muna ng pambayad si ate at babayaran na lang niya pagkauwi ng Pilipinas. Pinautang naman siya ni tito kaya naka-graduate din si ate.
2nd yr high school ako nun ng umuwi si papa galing Saudi. Si kuya naman non tumigil na sa pagiging gasoline boy kasi nag first year college na din siya pagkagraduate ni ate. Pero umuuwi siya nun kina tita, parang working student na din siya kasi pag walang dapat gawing skul projects, naglilinis siya ng bahay at iba pang gawain dun tapos bibigyan siya ng pera panggastos sa eskwela. Si papa naman napilitang umuwi kahit na kulang ang binigay na sweldo ng amo niya sa kanya. Mas malaki pa raw ang kita dito kaysa sa Saudi na ganoon naman ang trato sa iyo ng iyong amo. Lagi nga daw siyang umiiyak din sa Saudi kasi alam niya nag hirap ng kalagayan namin ditto sa Pinas. Dahil nga kulang ang sweldong dala ni papa, tatlong araw lang siyang nakapag pahinga dito at naghanap na siya ulit ng trabahong mapagsa-sideline na pagpipintura ng bahay. Si ate nakapagtrabaho sa isang travel agency pero hindi naman ganoon kalaki ang sweldo. Si mama nagtitinda na lang siya kasi hindi na niya kaya ang makipaglabada dahil sa pananakit ng likod niya. Doble kayod sila non dahil sa dami ng mga dapat naming bayaran. Yung utang kay tito, pag-aaral namin ng bunso kong kapatid at syempre ang mga gastusin ni kuya sa college. 2yrs lang din ang kinuha ni kuya para daw agad din siyang makapagtrabaho. BS Maritime yta yung pangalan ng course na kinuha niya. Malaki daw ang sweldo dun pag nakasampa na sa barko kaya yun na lang ang kinuha ni kuya. Dagdag gastos pa dun yung mga trainings nila sa dagat kaya kulang talaga ang kinikita nila mama't papa. Ako nun, maliban sa pag-aaral ko ng mabuti, sa pagtitimpla ko sa kanila ng kape na lang ako bumabawi. Natatanggal kasi ang pagod nila kapag nakakainom sila ng kape pag ka galing sa trabaho. Gusto ko mang magtrabaho ayaw nila akong payagan. Mas dapat ko daw pagtuunan ng pansin ang pag-aaral ko.
At napatunayan ko naman iyon ng lumabas ang resulta ng entrance exam namin sa UP. Excited akong umuwi nun para ibalita kay mama na nakapasa ako sa UP. Nang malaman nila 'yon, nakita ko ang saya sa mukha nila. Sulit daw yung inutang nilang P450 kay tita na pambayad ko sa entrance exam. Pero naging proud din si tita sa pagka pasa ko kaya hindi na niya pinabayad kina mama yung utang naming P450.
Graduation ko nun ng high school, si papa ang kasama ko, bawal kasi ang mag-sama ng dalawa sa graduation rites kaya nagpaiwan na lang si mama sa bahay. Tutal, matagal na rind aw akong hindi nakakasampa sa stage kasama si papa dahil nga sa pag-aabroad niya. Pag-uwi namin sa bahay, sinalubong ako ni mama ng mahigpit na yakap habang umiiyak. Nag-sorry siya kasi daw wala silang handa para sa akin. Nahihiya daw siya na nag-graduate ako ng may mga medals tapos hindi man lang niya ako napagluto ng handa. Proud na proud daw siya sa akin. Sabi ko naman ayos lang na wala akong handa, yung apat na taong pagtatrabaho nila para sa pag-aaral ko sa high school okey na yung kapalit para sa akin. Sabi ko pag natapos pa ako ng college, pangako kong tutulong din ako gaya nila ate at kuya. Niyakap ko din siya ng mahigpit na habang umiiyak na din ako. Sinabit ko yung mga medals ko sa kanya, sabi ko para sa kanya yung mga tagumpay ko na iyon. Iyon ang bunga ng paghihirap nila ni papa. Bumili na lang sila ng softdrinks nun para sa tanghalian namin. Kahit papano ay nakapagluto rin naman sila ng pritong tilapia para sa akin nun. Iyon na ang pinakahanda ko para sa graduation ko , pritong tilapia at softdrinks. Pero kahit ganun, masaya ako kasi nakita kong masaya kaming lahat, lalo na sila para sa akin.
Naka-graduate din si kuya. Nagtrabaho muna siya bilang isang room boy sa isang hotel habang hinihintay niya ang tawag ng kumpanya kung saan siya nag-apply papuntang ibang bansa. Si ate nakapag-asawa na, mahirap iyon para kina mama pero nangako siyang tutulong pa rin sa amin. Ako naman binigyan ng scholarship form nung kaklase konung high school. Sa CHED daw iyon. Dahil wala talagang pera sina mama't papa para sa pagka-college ko, inasikaso ni papa ang mga papeles na kailangan dun sa scholarship kasi kung sakali, dun lang talaga ako aasa para makapag-college. Sa bawat pagseserve ko sa simbahan nun, lagi kong dinarasal na sana maka-ahon na kami sa hirap. Na sana hindi na kailangan pang magtrabaho nila mama't papa kasi mahirap sa amin na makita silang pagod para lang sa mga gastusin namin. Sina mama mas naging active dun sa organisasyon nila na every Saturday nagrorosaryo at nagdadasal.
At dumating na nga ang araw na sinagot ng Diyos ang mga panalangin namin. Tinawagan na si kuya ng kumpanya para sabihing tanggap na siya at makakapunta nan g ibang bansa. ilang araw lang nun, tinawagan na din ako ng CHED na nag-qualified daw ako as their scholar at ako lang daw ang nakuha sa lahat ng nag-apply dito sa Mabalacat. Labis ang tuwa ko nun lalo na sina mama kasi hindi na daw nila problema ang pagka-college ko. Tapus sinabayan pa ang good news ni kuya.
Dahil sa scholarship ko sa CHED, ako lang ang nakapag-4yr course sa aming magkakapatid. Matataas yung grades ko nung high school kaya full meriting natatanggap ko. P15,000 din yun every sem. Napakalaking tulong sa amin. 2nd yr college na ako ngayon sa UP sa kursong BA Applied Psychology. 1st yr naman ang kapatid ko, sinundan niya lang ang yapak ng ate ko na 2yrs BS tourism para din daw agad siyang makapagtrabaho. Si kuya naman, ayon at parang daig pa si Magellan sa paglibot sa mundo. Cruise kasi ang sinasakyan niyang barko kaya palipat-lipat sila ng bansa. Si papa, nakikipagpintura pa rin kahit nakakapag padala na si kuya. Hindi daw siya titigil hanggat hindi kami natatapos ng kapatid ko. Besides kaya pa naman daw niya, ayaw niya din kasi na totally umasa kay kuya kasi marami pa kaming dapat pag-ipunan sa ngayon. Si mama naman nag-aalaga na lang ng baby ni ate ko, nagtatarabaho pa kasi si ate sa travel agency kung saan minsan na ring tumaas ang posisyon niya. Wala pa kaming napapa-aral sa mga pinsan ko, dahil nga hindi pa kami totally settled. Pero dahil mas nakakaluwag na kami ngayon, mas natutulungan namin sila kapag kailangan.
Kahit na medyo okey na ang pamilya namin, mas lalo pa rin kaming mas lumapit sa Diyos. Hindi para humingi, kundi para magpasalamat. Ang tanging hinihingi na lang namin ngayon ay ang guidance niya at sana tulungan niya din kamin maging instrumento para sa ibang taong mas nangangailangan. Sabi nga nila pag may hirap, may ginhawa. Kapag my itinanim, may aanihin. At nagsimula ng maani nila mama ang lahat ng bunga ng kanilang mga paghihirap at sakripisyo para sa pamilya namin. At lahat ng ito ay nakamit namin dahil sa pagsisikap, pagtitiyaga at syempre pananampalataya sa Maykapal.
Sa ngayon, may mga problema pa rin kaming kinakaharap pero sa dami na ng mga nalampasan namin noon, were strong enough now para mas malampasan pa ang mga pagsubok sa kasalukuyan. At dahil alam namin kung gaano kahirap ang buhay, lalo na kung walang trabaho, na aming naranasan, ayaw naming maranasan iyon ng ibang tao lalo na ang iba pa naming kapamilya na naghihirap din ngayon. Kaya nga kahit papano, tinutulungan namin sila sa abot g aming makakaya. Ito rin ang dahilan kung baki ang naging motto ng pamilya namin ay “We learned to give not because we have everything, but because we know the feeling of having nothing.”
Sana'y mapili niyo po ang kwento ng aming buhay. Maging inspirasyon po sana ito para sa mga taong nagsusumikap ngayon na maka-ahon sa buhay. Maraming maraming salamat po! More powers to your show.. magpatuloy pa po sana kayo sa pagbibigay inspirasyon sa maraming manunuod.. Godbless!!
March 08, 2012 02:54 AM
Name: ina paulynne
Location: zamboanga
Subject: story
Rating: 3 stars
gusto ko po sana storya sainyo ang aking mga nagawa..sana po mapili niyo ito para marialize dn ng mga kaibigan ko na kug gaano kabigat ang mga nangyari..
dear charo, nung nag transfer ako sa zion evangelical skul may mga matalik akong mga kaibigan na sina cez,gellie,joy,ghia,angie,ed,dj.. gumawa kme ng grupo at ang pangalan ay bestiez..nung nagtagal na ako sa zion nagawayan kme at nag grupo grupo ang mga kagrupo ni ghia ay sina angie at gellie ngunit hndi galit saakin c angie at geliie ngunit ang kagrupo ko naman ay sina cez,joy,dj,ed..ngunit hndi namn ito nagtagal...tpos nung last friday ng pebrero nagalit saakin olet si ghia at dhil daw nangopya ako sa grupo nila..pagkatapos nun nag sorry ako at nagbatian nman kme ... pagkatapo nung scince time bigla nagalit saakin olet si ghia dhil daw sinbi ko ang crush nya pero hndi lng nmn ako un ang may sbiayaw ko nlng sbhn ksi baka sbhn nila nagiimbento ako ng storya nung filipino time sinuntok ni arnel ang legs ni cez at tlagang nagalit tinapunan ko si arnel ng notebook ngunit ang natamaan si angie tpos sinasabi nila na sadja ko daw tamaan si angie tpos nung monday absent ako sinabi saakin lhat ni dj sa telephone ...wla na akong magawa kundi iyak lng ng iyak...at bigla naiisip ur best friends is ur best enemy
February 27, 2012 11:09 AM
Name: Christian
Location: Sabang Naic Cavite
Subject: Miracle of LIFE
Rating: 3 stars
Dear Mam Charo,
i want to share our story, npakaraming ngsasabi na isulat ko sainyo, dahil sa mga miracle na ngyari sa buhay nmin, napatunayang prayers lang ang malakas na panlaban sa mga probelama.
Nagawa ko na ung story pero nde ko masend sa official email nyo sana mabasa nyo to..
Gabi ng ngtxt sakin ang classmate kong babae na c arcel, chris pakitxt mo nman itong number na ito at pakibati sya ng happy bday. Nabigla ako kay arcel , wala akong idea kung bkit at sino ung pinapabati nya sakin, ayaw nman sabihin ni arcel kung bakit, itxt ko nlang daw sa umaga para malaman ko ang sagot sa mga tanong ko saknya. Pumayag ako kc wala nman mawawala kung gagawin ko un. So dumating ung umaga, itinext ko agad ang number n bnigay ni arcel sakin, “HAPPY BIRTHDAY” . Bigla agad ngreply maraming salamat kilala mo ba ako? Sabi nya. Sabi ko pano kita mkikilala pinatxt ka lang sakin ni arcel sino ka po ba? (Supladong sagot ko sa txt nya). Sungit nman nito, anywy thankyou sa pagbati si Jen ito ng ECE 3rd yr college. ( Sagot nya). Sabi ko ah cguro nakita na kita sa school. Ka batch ko sya isa akong electrical eng'g at sya nman ay electronics communication eng'g. Janury 24 ng tnext ko sya nun exact bday nya. Hanggang sa nagging magkaibigan kami sa txt, plagi sya nangangamusta, syempre reply nman ako, nakilala nya daw ako sa isang sports, volleyball nung foundation day nmin. Mahilig kc ako sumali sa mga sports, sporty kc ako khit nung nasa high school pa ako. May mga araw na nanonood pla sya nun kasama ang mga kaibigan nya. Marami ako nddinig, go chris, pero sa dame ng nanonood dko nman alam kung sino ang mga ngsasabi. Laro lang kame, plagi kme panalo nun, nagging straa player kc ako nung high school ng volleyball, so nung college laro padin ako. Madame nakakilala sa akin pagdating sa sports. Tuloy2 padin and paguusap nmin sa text nun, hanggang sa tinanong ko si arcel kung sino ba si jen, at saknya ko nlaman mga impormasyon, isa sya sa pinka mgaling na studyante sa PUP-Maragondon, madalas sya ilaban sa mga quiz bowl at academic contest. Kaya sabi ko wow, ako pang sports lang, mas mtindi sya, pero masipag nman ako mag aral. Gang sa one time ngtxt sya na gusto mo sumama samin gn mga kaibigan ko lumabas after class? Kain kames a Jollibee. Nabigla ako, dko lam isasagot ko nun, mahiyain ako pag madame na masyadong tao, lalo nat kasama pla ang mga kaibigan nya. Sige na sama kana kakain lang nman tau ( Text nya). Sabi ko nman, ok cge sama ako pero sa reply kko plang nun kinakabahan na ako (haha). Magkita tau sa gym kasama ng mga kaibigan ko before 5pm. Sbi ok cge ntayin nlang kita kc medyo maaga ang labas ko nun kc magkaiba km eng sched. Dumating sya kasama mga kaibigan nya, oh tara, ok lang? ah. Ah ah. Oo tara ( hiya kong sagot). Habang nasa jeep kame papuntang Jollibee sa Naic kwentuhan kame, medyo hiya at kinakabahan pa ko nun, hanggang sa nagging comportable ako na kausap sya, k mababait din nman talga ang mga kaibigan nya, sina mia, cha, mj, cris, noimie etc. Hanggang sa dumating kame sa jollibbe at kumain, kwentuhan. Nung ngkayakaganna maguwian, nagpaalam na ako saknya at sa mga kaibigan nya, pano, salamat ha. Sabi nya wala un, next time uli. ( wow may next pa pla). Pagdating ng bahay, text ako saknya, ng thank you saknya, at plagi na kming mag ka text nun, one time na magka usap kame sabi nya may GF ka? Sabi ko as of now wala e, mga ilang buwan nrin kmeng hiwalay, bkit tanong ko? Ah wala nman, ntanong ko lang masama ba? Haha! Sagot nya. Dumaan ang mga araw na magkatext kmi plagi, gumaan ang pkiramdam ko saknya, kc sobra nyang bait sakin. Hanggang dumating uli ung oras na pagusapan nmin na wala kba balak mag GF? Sabi ko meron xempre, wala plang ako Makita nap de sakin. Haha! Reply ko saknya. Umamin na sya sakin na may nraramdamn daw sya sakin, so nde ko alam isasagot ko kc kaibigan plang tingin ko saknya nun. Bakasyon na nun mga month of April 2009. OJT ako sa isang malapit na company part sya ng curriculum nmin, walang pagbabago magkatext kme pag may time ako at pag break time. Hanggang sa nag offer sya, magluluto ako bukas, kita tau bigyan kita, napaicp ako, kc nkakahiya nman na ipinagluto nya pa ako. Sabi ko ok cge, ayoko tumanggi baka kung anong icipin nya, nagkita kme at ibinigay ang masara na ulam na niluto nya, nagpasalamat ako, ilang bes naulit ung pag alok nya. Nahuhulog na ata ung loob ko sa kabaitan nya, maganda nman sya, at higit sa laaht ,matalino. Matagal pa nagging kme umabot pa ng ilang months kc sobra bc ko nman sa mga design nun sa school. Tuloy padin ang text nmin at madalas ndin ang paglabas nmin, mall, kumain, manood sine. Hanggang sinabi ko na saknya na may nararamdaman ako saknya, sabi nya ow? Bka nabibigla ka, sabi ko nde, totoo to. Muli ko nabuksan ang puso ko after ko masaktan ng sobra sa dati kong GF. Naging kme October 2009. Masay kami kc nagging komportable kami talga sa isat isa. Supado talga ako khit nung nagging kame ng dalawa, un talga unang impression sakin khit sino man ang tanungin. Madameng happy moments saming dalawa, paglabas, nood ng sine, kumain, mag mall, at mdalas din talga ako pumunta sa bahay nila. Una kong punta sa bahay nila may celebration kc pumasa ung nkatatndang kapatid nya sa board exam CPA (accounting). Un ung time na ipapakilala na ako sa tatay nya, wala ung nanay nya nasa hongkong isang DH. Masaya kmi nun kasama mga kaibigan nya, sobra nyang sipag, sya pla ngluto ng mga hinandang pagkain, mahilig syang lagluto, at masarap talaga sya magtimpla ng pagkain. Dumating ang tatay nya, tinawag ako, tay si chris sya ung ssinasabi ko sainyo, tay kamusta po at sabay mano sa kamay nya, nagtawanan ang mga kaibigan nya, ayos na, hehe! Sgaw nila, unang kita ko plang sa tatay nya alam ko mkakasundo ko sya talga.. Dumaan ang taon 2 yrs Masaya talga, kasundo ko ang kapatid nyang lalaki sa pagbabanda ang ate namn nya mabait din talga sa akin. Si tita nya ang nagalaga saknila bata plang so sya ung nging ka close ko tala, kc wala ang nanay nya, pero dahil dpa kme ngkikita sa tawag lang kmi ngkakausap, plagi nya ako pinagsasabihan, ok yan, basta maging Masaya plagi, wag lalampas sa limitasyon ng pagibig plagi nya paalala. Syempre sagot ko opo, wag po kau magalala, at tiwala alng ibigay nyo sa akin. Nagging ka close nadin nanay nya kc madalad ndin kmeng magkausap sa text, at khit alam kong mahal ang txt sa pinas, text padin ma cugarado lang na ok kami. Natapos ang contract ng nanay nya sa hongkong, umuwi sya ng pinas, at aun nkilala ko sya, nag bait at walng pinagkaiba sa text at sa personal. Naing ka close ko na fam nya, as in sobrang close na, tiwala tlaga sila sa akin. Ayaw nga pla ni jen ng may bisyo, inom at lalo na ang paninigarilyo. One time sa pagging Masaya nmin, may dmating na d pagkakaintindhan, uminom ako kasama ako ng mga classmate ko mga eng'g student, napainom ako, at ng sinungaling ako, pkikisama ko nlang sa mga kaibigan ko, at nde nman plagi ang inuman. Nilihim ko un, at dko akalain after 3 days malalaman nya, ngalit sya sakin ng sobra, nun ko lang sya nkitang ngalit sakin, pinagsabihan nya ako, nlaman nya kay arcel na naginom ako, wala nman intension si arcel na sabihin un, magkausap lang sila nun at nbanggit ni arcel na magkasam sila ng mga classmate nya, kasam bf ni arcel, naginom ata sila nun. AUN huli ka.. hehe! Wala na ako mgawa, gng sa umamin na ako, galit sya pero ndaan ko nman sa paliwang na pkikisama lang un at nde ako tao na lasenggero. Hanggang napatwad nya ako, un nga lang medyo nabawan ang tiwala nya sa akin, hanggang sa bumawi ako ng masasayng oras saknya, plagi km eng dadate kain sa ma, k.roggers, at halos llahat ata ng masasarap ng resto sa mall kinainan na nmin. Hehe! Hanggang bumalik na ung tiwala nya sa akin. Ilang months nlang graduation na nmin, medyo nagaalala sya kc bka daw nde nya mahabol ang grade nya ngaung 2nd sem sa pagging magna cum laude, so gumawa ako ng paraan khit lam ko na nde ako kcng galling nya sa academic, plagi ko sya nirereview sa mga exams, quiz at maing sa midterm at final exam, alam ko kc na gusting gusto nya talaga maging magna cumlaude gaya ng kapatid nyang licensed CPA na at magna cumlaude. Ntapos ang midterm t finals, computation n ng mga grades, kabado talga sya at minsan napapaicp sya nab ka talga nde sya umabot. Syempre ako palakas saknya ng loob plagi, puro pasalamaat sya sakin kc tinulungan ko sya at nde ko sya pinabayaan sa academic nya. Hanggang sa duamting na sasabihin na kung sino2 ang umabot sa magna cumlaude, cumlaude, at academic awards, si mj, at mia maksaintahan na kaibigan nya pumasok sa academic award, si jaylord sa cumlaude at joan, at kinabahan sya, feeling nya talga bka nde umabot gang sa sinabi na magna cumlaude Jennifer poblete. Tuwang tuwa sya na pumasok sya sa pangarap nyang maging isang magna cum laude ng Electronic and Comm Eng'g. Dumating ang graduation Masaya ako saknya at proud na proud bilang isang bf nya, maging ang mga classmate ko Masaya para sakin. Gang sa ngreview na sya sa board exam, pumasa sya isa na syang registered engr. One time npagusapan naming, mag 1 yr na ako sa trabaho, magnda ang trbaho ko sa Makati, isang project engr na humahawak ng mga high rise building, contrctor kame ng generator, supply and installation, Masaya sya kc matataas na tao nkakasama ako, maging ang bussinedd ni lucio tan na Eton properties nahawakan ko, proud na proud sya sa akin, gang after almost 10 months na promote ako na assistant Head Engr. Natuwa sa akin ang pamilya ko at pamilya nya, sabi oa nga ng tatay nya, ganyan ang may pangarap. Dumami ang trabaho ko khit gabi ngttrabaho sa site kasama ang gm welder at technician, ako ang nag mamando saknila kung anong dapat gawin. Masaya ako sa trbaho ko talga ksama ang bestfriend ko ng isa ring project engr na c frank. Gang sa one time na nwawalan na ako ng time saknya although ngkarn rin sya ng work sa isang American company at tlagnag mataas ang sahod nya.Matagal ko ng nabanggit saknya na pangarap kong mkapagibang bansa, mbigyan ang pamilya ko ng mgandang buhay at lalo na sya, dahil npagusapan nrin naming ang dating sa kasal. So nalulungkot talga sya at ayaw nya na umalis ako pero kelangan talga, un ay gusto ko syang mbigyan ng isang wedding na nde nya mkakalimutan, kc mahal na mahal ko talga sya higit pa sa buhay ko. May time na npagtatalunan nmin ung abroad na pde nman daw umasenso khit d2 sa pinas, pero iba ako magicp, uugatan ako ditto sa pinas, sabi ko saknya 2yrs lang ako, tas pde na ako d2 sa pinas nde na ako aalis, mkaipon lang ako, o khit anong pdeng maging negosyo natin, at pagbalik ko magpapaksala na tau, pangako ko saknya. Gang sa sinabi ko saknya magreresign na ako sa trabaho ko, ayoko talga umalis sa company mganda na ang posisyon ko. Gang sa two weeks nlang aalis na ako papuntang Singapore, binigay ko na saknya ung time ko saknya, payag man sya sa huli na umalis ako pero nde mawawala na malulungkot talga khit sino nman ang umalis sa pamilya. Medyo nagaalala din ako saknya kc plaging nasakit ang tyan nya nun pag npadami ng pagkain, kc nagdiet sya nun, un lang ang plagi ko inaalala at wala ng mghaatid saknya pauwi ng bahay. Basta pinaliwang ko saknya ng maayus at sa pamilya nya, umiyak sya at pinaliwanagn sya ng tatay nya na magtiwala ka lang kay chris kung sinbi nya n pra sainyo un, panghawakan mo un. Gustso k nya bigyan ng magandang buhay, naiintindhan ko sya kc tingnan mo umalis km eng nanay mo, nag abroad kme pareho pra mpagaral kau, ganun ang isipin mo. Hanggang sa napgicp nya na oo nga kelangan ko magtiwala, pra saming dalwa talga un. Pero lalo nya kinalungkot na sabay pa kami ng ate nya na aalis, ang ate nya papunta Bahrain samantalang ako pa Singapore nman. Dumating ang araw na aalis na ako kinabukasan, mdaling araw ang flight ko pa Singapore, nde sya sumama maghatid kc ayaw nya daw mkita na aalis ako. Nalulungkot ako xempre pero inicp ko pra saknya ung pagalis ko, halos nde sya natulog khit may pasok sya kinabukasan, mas gusto nya na magkausap kmi sa cellphone kc aalis na ako ng medaling araw. Nung nasa airport na ako, tawag ako ng tawag saknya, naiyak sya at sinasabi nya nab ka magbago pa ang icp kop de pa ko mag backout sa pag alis ko. Hanggang a tuluyan akong nkaalis ng pinas, pagdating ko sa Singapore sinundo ako ng tito ko sa airport, dun ako titira sa boarding house nya. Mahirap ang buhay abroad khit wala pa akong trabaho, kc tourist lang ko pumunta dun, ngbakasakali at walang kcguraduhang mkakahanap ako ng trabaho, pero alam ko sa sarili ko na kayak o mkhanap bastat sipagan ko lang. Tumawag ako ng pagdating ko ng dorm ng tito ko, ramdam ko ang pagging malayo nmin sa isat isat. At ganun padin malungkot sya, pero sabi ng npagbilinan ko isa sa mga ktrabaho nya na si aishi na sya bahala muna saknya, at iuupdate nya ako plagi. Npagkasunduan naming na pagdating nya ng office mag chat kme sa skype, 8am ang time nya pero 1 hr before calltime nasa office na sya para mkpagchat kme cam to cam. At kahit pagdating nya sa bahay nagchat padin kame, ramdam ko talga na malungkot sya, at bilang isang ofw na malayo mas mhirap na iwanan sya kc sakripisyo talga pra samin. 3 weeks plang ako sa Singapore at na stress na ako, khit madame kames a bahay, sa isang kwarto 6 kame, magkatabi km eng tito ko sa isang kama, sa kanan nman mag asawa na taga Bacolod at mag gf sa kaliwa ko, so plagi ko naiisp c jen. Nagkaron ako ng mga interview na plagay ko nman ay matatanggap ako.. Stress talga kc pagdating ng umaga ako lang ang tao sa dorm, sa dorm nasa 12 ata kame nun magkkasama sa higaan ang babae at lalaki, ganun pla sa abroad bastamakatipid khit sa pagkain, ung isang kilong chicken wings na 8.00 SGD ay halos isang lingo ko ng ulam, iba ibang luto, kc kung kakain kames a labas ang isang kain 5.00 SGD, kaya sobrang tipid talga. Palagi ako nagsisimba malapit sa dorm nmin, maraming pinoy ang andun ay nghahanap din ng swerte sa abroad kagaya ko. Madaling araw na ako ntutulog sa pag aapply sa internert at maging sa dyaryo. Marami akong nagng interview at nagaantay lang ako kung isa ako sa mapipili ng company. Gang one time interview for negotiation ko na, ramdam ko na magkakaron na ako ng work. Nang nagtext sakin ang cp ni jen, umaga mga 10am, chris c gilbert to(bunsong kaptid na lalaki ni jen) naospital si ate jen, bigla nalang sumakit ang ulo, tapos pag hingi nya ng tubig sa tita nya dahil sigaw na sya sa sakit ng ulo, pra daw binibiak sa sobrang sakit, bigla sya napasuka, at after ssumuka, nghina na sya nun, halos lantang gulay na sya at ungol nlang ang ngagawa nya, ang tao sa bahay ay ang tita nya, si gilbert tito cris nya, si tatay nasa kbilang bahay (isang libreng pbahay bg gawad kalinga). Dahil mag aalas dose na ng hatinggabi ngyari un, sobrang hirap ng sitwasyon, pinuntahan ng tito nya si tatay sa bahay, kinatok sya at sinabi ang ngyari pra madala sa ospital, naghanap ng paraan si tatay khit hating gabi na, ginising ni tatay ang pinsan nya na tricycle driver at sinabi na ddalhin ng ospital si jen. Binuhat at dinala sa ospital pero nde na sya nakakausap. Kelangan nyang I CT scan pero walang ganto sa ospital na pinagdalhan nila, tanghali na ng ngdecide na ilipat sa isa pang ospital sa cavite, isang private. Dun na CT scan sya, pero ang masakit nito comatose na sya, at ang lagay nya 50.50 na, tumawag ako sa cp ni tatay ng gabi ng araw na sinabi sakin ni gilbert, kc hapon na ako natapos sa interview ko. Hello tay kamusta si jen? Wag ka magalala chris ok c jen, relax ka lang jan ha, pero ramdam ko na sa boses plang ni tatay na kinakabahan sya. Tinawagan ko din ang nanay ko sa bahay at sinabi ang ngyari at pinapunta ko ang pamilya ko sa ospital at iconfrm kung ano talga ang lagay ni jen.Iyak ako ng iyak ng tumawag ako sa nanay ko, nde ko masabi ng aus kc nun lang ako umiyak ng sobra, ngulat nga ang mga kasama nmin sa dorm at lumapit sa akin kung anong ngyari sakin. Nagkwento ako aat sa mismong tito ko, alas 9 na ng gabi ng sinabi ko sa tito ko na uuwi ako bukas sa pilipinas pra mkita ang sitwasyon ng gf ko, iba kc ako magicp, kahit alam kong nanjan na ang trabaho, isinakripisyo ko padin to pra lang sa buhay ng gf ko, isa lang naicp ko, nanjan lang ang trabaho, ang buhay ng tao iisa lang. Ng sinabi ko sa tito ko na uuwi ako, nde ok saknya na umalis ako kc ang sabi nya pag umuwi ka, matatagalan ka nag bumalik d2, nde lahat nabibigyan ng opportunity d2 sa abroad. Pang gabi ang tito ko, sabi nya tawag ka lang sakin kung anong desisyon mo, papasok na ako. Buong taon kcng panggabi ang trabaho tito ko isang retail supervisor malapit sa pinag stay naming sa Singapore. Kinausap ako ng mga kasama nmin sa dorm, mga taga Bacolod sila, mababait talga at alam nila ung nraramdaman ko. Nagsalita si kuya peter at ung asawa nyang si ate isa, doy anong desisyon mo, dapat pag ngdesisyon ka wala kang dapat pagcchan. Pero kung kame ang tatanungin gusto nmin umuwi ka, wag mo muna icpin ang magging trabaho mo d2, malaki man ang kikitain mo kung nde mo na nman makikita at walang kcguraduhan ang buhay ng gf mo, umuwi kana, at least hanggang sa huli e kasama ka nya. Dun na lalo lumakas ang loob ko, 12am na ng oct 20 at wala pa ako ticket. Wala din ako sa sarili ko paikot ikot, gusto kong ausin ung mga gamit ko pero nde ko maintindhan nraramdaman ko, takot na takot ako. Biglang sabi sakin ni kuya peter doy ung mga gamit mo ausin mo na, mag relax ka, sabi ng tito mo tawag ka lang saknya, ako na magaayos ng ticket mo, total may laptop at net connection sa dorm, nagpa book na agad si kuya peter para sa akin. Binayran ung ticket gamit ang credit card ng tito ko, hiniram ko ang password at code nya, nakakahiya man kc un ung unang araw na nkuha nya credit card nya at ako pa ang gagamit. ( sabi ko babayaran ko nlang sau pagdating mo galling trabaho). 2am na at gising padin kame, parang ayaw nadin nila matulog sa sobrang awa sa akin, sakit na ng mata ko sa kaiiyak. Nag pa book ako ng 10am flight kc un lang ang available na flight sa umaga, sobrang mahal ng ticket kc biglaan, pero ok lang basta Makita ko na gf ko. Nung time na sinabi ko sa kapati nyang lalaki ng uuwi ako, sabi ko Gil pkibulong sa ate jen mo na uuwi ako bukas, lumaban kamo xa, ginalaw dawn g ginalaw ni jen ung kanang paa nya, prang tuwang tuwa na uuwi ako para saknya. 5am ng umaga lumapit sakin c Julie ka dorm ko taga Bacolod at kumapit sa likod ko, doy mag pray tau para sag f mo ha? Nagdasal kame habang nkahawak sya sa likod ko, nkakagaan ng pkiramadam ung ginawa nya, pero nde ko npigilang umiyak habang pinagdadasal nya gf ko. Doy ingat ka ha, tama ang desiyon mo sabi ni ate Julie. Sobrang pasassalamat ko sa tito ko at sa mga ka dorm ko na taga Bacolod. 7am na ng umaga at ok na lahat ng iuuwi kong gamit, inaantay ko ang tito ko kc 7am pa ang labas nya, dumating na xa, ano uuwi ka? OO. Ok cge, magpalit lang ako ng damit, ihatid kita ng airport. Nagpaalam na ako sa mga ka dorm ko. Masaya sila na uuwi ako, mag ingat ka ha, fb nlang tau mag balitaan. Mamimiss ko ang luto ni kuya peter, kwentuhan namin at ang pagpapaturo ko ng salitang Bacolod. Hinatid na ako at nag taxi kame, tulala ako at nakaitingin sa daan papuntang airport. Dumating kames a airport 8:30, kumain muna kames bago ako sumakay, cguro next year ka nlang bumalik d2, ikamusta mo nlang ako kina nanay at kina ate. Sobrang bait ng tito ko, kahit wala pa sya tulog galling trabaho hinatid nya pa ako. So pano kuya una na ako, bka maiwanan ako. Ok cge ingat ka ha. Hinatid hanggang departure. O teka, picturan muna kita jan. hehe! Napatawa akko at naicp nya pa yun. Pag pasok ko, nkakita ako ng GIFT accessories na gusting gusto ng gf ko. Pag upo ko at ngaantay sa pagpasok sa eroplano, pilipina ang katabi ko, 2 na mgakaibigan, bakit ka malungkot? Po? Kc pansin naming prang wala ka sa sarili mo, may problema ba? Kinuwento ko ang ngyrai, nalungkot sila, at ngbiigay ng advice sa akin, ig gods will accept it Christian, may purpose lahat ng ginagawa ni lord. Sabi ko ate pde nyo ba ako samahan, san po b meron d2 pdeng pasalubong sa gf ko, sinamahan nila ako sa gift accessories. Binili ko sya ng relo at tatlong pares ng hikaw, at ferrero na chocolate na paborito nya at ibat ibang chocolate. O ok kana ha? Pray lang, yan ang pinka powerful na mgagawa mo para saknya. Natutuwa ako saknila. Nkasakay na ako ng eroplano, malungkot ang muka, at nkatabi ako na nanay, mukang mayaman, 3 ang upuan pero 2 lang kame na nkaupo. Ang haba ata ng iniicp mo toy, ah opo nay sabi ko sa katabi ko. Npakwento nadin ako, nkakatuwa talga na kahit saan maraming dadamay sa pinagdadaanan ng tao. Advice at prayers ang sinabi nya sa akin. PRAYERS lang daw ang pinakamalakas na panlaban sa lahat ng problemang pinagdaraanan. Medyo lumuwag ang nraramdaman ko nun dahil san any na katabi ko.
Dumatinng ako ng 2pm sa Naia Terminal 3, kinakabahan at nagiicp. Paglabas ko ng airport sinalubong ako ng pamilya ko,nanay ko at tatay ko, kasama ang ate ko, asawa nya at 2 anak na babae. D ko magwang maging Masaya sa ngyari, dumaretso na kame sa kotse ng bayaw ko at papunta na kame ng ospital sa cavite. Medyo mahaba din ang byahe 2 hours kc sobrang traffic. Kwento lang sila pra mawala ung pagaalala ko. Kahit papano na nde pa ako nkpag start ng trabaho sa Singapore bumili din nman ako ng pasalubong na mga chocolates, isa sa mga bagy na naicp ko kc nde ko alam kung kelan ako mkakabalik. Padgating sa ospital, kinakabahan ako, habang nglalakad papasok ng lobby at papunta sa room na pinag stay ng girlfriend ko. Pad taas naming una kong nakita ang tatay nya, lumapit agad ako saknya, kinamusta ko lagay ni jen, umakbay sa akin ang tatay nya at sinamahan ako sa roomni jen. Kinakabahan ako. Papasok plang ako nkasalubong ko ang dati nming professor, director at malapit sa puso ni jen. Kumamay sakin ang prof ko ng halos limang taon sa engineering, INAANTAY KA NA NYA. Pagpasok ko sa room, nkita ko si jen. Lumapit ako saknya, nde ko npigilang umiyak, sobrang lakas ng iyak ko, kc ang sama talga ng lagay nya, walang kcguraduhang maggcng sa pag ka comatose nya. Pinigilan ako ng nanay ni jen na sya ring kadadating lang galling hongkong, ( mdaling araw nman dumating nanay nya sa pinas). Wag kang umiyak, wag mong ipadinig saknya, bka manghina ang loob nya. Pigilin ko man, nde ko kaya talgang tuloy2 ang iyak ko. Kinakausap ko si jen, nde ko alam kung nkakadinig ba sya, iba na ang kulay nya lalo na ung muka nya, pulang pula na makintab, nkakatakot hipuin ung muka, na prang pag dumampi ung kamay mo, sasabog sya. Sabi ko saknya, wala nman sa usapan natin to ah, npagkasunduan lang natin na magpapakasal tau pagdating ko, makakaipon din ako, dba? Madaya ka nman e, gising kana jan andto na ako. Biglang gumalaw ang kanang paa nya, na prang nadinig ako. Pumasok sa room ang mga mlalapit na kaibigan nmin nung college, sabi ni cha, oi jen gising na andito na si bandoy, (playaw ko sa pangalang cris). Mdaming dalang chocolates, cge ka kakainin nmin un, pinipilit mging Masaya at panandaliang mawala ang bogat na nraramdaman namin, isa pang banat nya, ang ganda ang relo og jen, kukunin din naming to. Gumalaw ang kamay nya at habang kapit ko pumipisil sya. Cguro nramdaman nyang malapit lang kame saknya. Ang hirap at ang bigat sa pakiramdam ng nraramdaman ko. Kundi dasal lang ang nagagawa nmin. Nagdatingan pa ang mga kaibigan nya nung high school. Icp ako ng icp prang bkit sa lahat ng mgandang ibinigay ng dyos sa knya, e2 ang pambawi nya. I know d rin tama na kwestyunin ang dyos dahil lahat may purpose. Gabi na at wala parin akong pahinga, nag decide kame magpahinga muna sa bahay at umuwi, dahil pagod din sa byahe. Babalik din ako ng maaga jen. Magpakatatag ka ha. Pls. Pagdating sa bahay, kwentuhan ang mga nanay ko tita at lola, alam nila nraramdaman ko. Pumasok na ako sa kwrto at humiga. Kinuha ko ang picture with frame na ginawa ni jen bago ako umalis papuntang Singapore. Hinalik halikan ang picture, dinama lahat ng mga nagay ng idinikit nya sa frame. Niyapos. At umiyak ng umiyak. Hanggnag nde din ako nkatulog. Pag ka gising ko ng umaga, naligo agad ako at sabay punta nadin sa ospital. Bumili ako ng pagkain dahil alam kong nde din nkakakain ang pamilya ni jen, dahil sa kaiicp. Dumating ako sa ospital. Walang pagbabago sa itsura nya. Pero kinakausap ko padin sya. Lumapit ang tatay nya, nanay nya at bestfrend nyang c noimie, umiyak din sila, prang wala ng pagasa, npakalamig na nya, prang sa isang saglit mawawalan sya ng hininga. Sobra iba na ang lagay nya. 9am - 11am lang pde pumasok sa room dahil every minute check ng lagay nya sa ICU. Lumabas na kame, pumunta ako sa isang maliit na dasalan malapit sa room ni jen, dasal na wag muna kunin dahil mrami pa kameng gagawin sa buhay. Tiningnan ko uli ung pic with frame, dko mapigilang umiyak, sobra, ngaun ko lang nranasan umiyak ng sobra. Mabigat sa pkiramdam, prang sasabog din ang ulo mo sa sobrang depress. Dumating ang dalwang kong college frend na sobrang malapit sa akin. At least khit panandalian, nailalabas ko ang nraramdaman ko kung knino man. Parang walang ngyayari, nagaantay lang sa wala, wala kameng mukang sagot sa mga doctor. Gang sa lumbas ang doc ni jen, sabi na ooperahan daw, un daw ang tanging paraan kung mkaka survive sya, pero during operation dawn de nila mcgurado na mbuuhay, maaring mawala sya, naicp ko tuloy bka pag eksperimentuhan nila o pagpraktisan nila kc wala cla kcguraduhan sa gusto nilang gawin sa gf ko. Napaplakas na ang boses ni doc kausap nanay at tatay ni jen, dahil sa paulit ulit na tanong ng nanay nya. Kinabahan ako at nagicp, kung kaya pa namna ilipat ng ospital, cguro gagawin na naming kesa sa sinbi ng doc na wala clang kcguraduhan. Ngdecide ang pamilya nya na ilipat sa Philippine General Hospital, isang government ospital. Kinausap nila ang doctor pero dahil nasa harap ko lang ndidinig ko lahat, cgurado ba kau? Sa totoo lang nkakainis ung doc na un, feeling ko talga ung pera lang ang habol nya, gusto nyang operahan pero alam nman nyang mahina ang pasyente. Prang nangngonsensya pa ang doc na mayabang, ang health card kc ng gf ko ang ma shoulder nya ay 500k. Malamang gusto lang nya laspagin un, un ang nasa icipan ko ng mga oras na un. Nagdecide na ilipat ng ospital, dahil nga sa walang ngyayari. Inilapt ng ospital si jen mga mag 12 na ng mdaling araw sakay sa amubulance, samntalang ako kama ang kaptid nyang lalaki at bayaw nya ay ng commute dahil nde pdeng mdame sakay sa ambulance. Disoras na ng gabi, nde nmin alam ang mangyayri, pagdating sa ospital nde maadmit si jen dahil sa hinihingian ng 50k, may pera ako pero kulang un, buti nlang sa pkiusap na I admit sya sa ICU, at saka nlang pinagsupan ang bayad, dahil sa doc na tumulong samin. Pagpasok sa ICU, mainit nde kagaya sa naunang ospital na sobrang lakas ng aircon, mdame sa isang kwarto 8 na tao kasya. Nkakaawa, ang damit na suot nya, npakanipis, halos mkita na ang katawan nya, wala ding unan, electric fan o khit ano mang gamit, kc un pla kanya kanya ditto, sau lahat, wala kameng idea na ganun un, nkakaawa ang lagay ni jen, sobrang pawis na pawis, nakaktakot na bka bigla sya mawalan ng hininga sa itsura nya.
d2 nlang po muna, sana mabasa nyo, sobrang haba nito nde ko muna ippost lahat.
Christian 09282210012
GODBLESS
February 05, 2012 12:03 PM
Name: doc
Location: philippines,surigao del sur
Subject: letter
Rating: 2 stars
hi po,
ilang araw na po akong pabalik balik kung papano po mag registered sa mmk para maipadal ko naman ang story namin?
please po hirap na ako kung papano ko maiparating kay ate charo ang liham ko.
sana po magkaroon ng kalinawan kung saan ang tamang email add ng mmk?
salamat po,
doc
December 26, 2011 01:49 AM
Name: Melvin Limin Chua
Location: Cubao, Quezon City
Subject: LRT 2
Rating: 3 stars
Dear Mam Charo:
magandang gabi po sa inyo. meron po akong nais ibahagi dito sa inyong comment box sapagkat ako po'y natutuwa sa mga nangyari sa akin ngaung araw subalit wala naman akong masabihan ng aking saloobin at nararamdaman kung kaya't dito ko na lamang ilalagak ang isang pakiramdam na sa tingin ko ay yung tinatawag na nilang PAG-IBIG... Kanina po, papasok sa aking paaralan sa FEU-EAC, may nkasabay po akong isang babae na sa unang tingin ko pa lmang ay bigla ng tumibok ang aking puso. hindi ko kilala ang babae nung una, ewan ko po kung bakit ganoon na lmang ang aking naramdaman nung una ko siyang makita. likas po ang aking pagiging torpe at alam ito ng aking mga kaibigan.. subalit ng makita ko siya ay hindi na ako ngpatumpik-tumpik pa, tamang pagkakataon na makatabi ko sia sa LRT2 kung saan pasulyap-sulyap kong tiningnan ang ID niya,, at dooy napag-alaman kong sya pala ay pumapasok sa PUP-Sta.Mesa at kung hindi ako ngkakamali CUIVIL ENGINEERING ang kanyang lace,,, nkita ko rin ang pangalan nya.. ang maganda plang dilag na kaagad na nagpatibok sa aking puso ay si Kathleen Macalalad kung hindi ako nagkamali sa aking pagkakakita at pagkakabasa. mam charo, di ko maipaliwanag ang aking nararamdaman nung mga oras na iyon, basta ang alam ko, napangiti ako ng siya'y aking makita. nahihiya man akong lumapit sa kanya at makipagkilala ay ginawa ko pa rin iyon subalit sa kakaibang paraan. binilisan ko ang paglakad ko hanggang sa mapauna ako sa kanya, kunwaring inilaglag ko ang aking pitaka at hindi naman ako ngkamaling makikita nya iyon at kannyang isasauli sa akin, patay malisya akong tinitigan siya, ninakaw ko ang pagkakataon na sandaling tinawag niya ako para isauli ang aking pitaka. nagpasalamat ako sa kanya at kapagdakay tinanong ang pangalan nya, hindi ko pinahalata ang saya na aking nararamdaman ng nagsalita na siya, hihingin ko sana ang numero ng cellphone niya subalit inunahan naman ako ng hiya. halos 1 minuto ko lamang sia napagmasdan subalit di un mapapantayan ng kahit na ano.. ewan ko kung bakit, kamakailan lng kasi ay naghiwalay kami ng kauna-unahan kong gf, si sandy dahil sa mga problema na dumating sa amin simula ng grumaduate kme ng high school. subalit kailanman, ay di ko pa narramdaman ang ganitong pakiramdam.. hanggang ngaun nasa isip ko pa rin ang kanyang hitsura, sana makita ko pa siya ulit. si kathleen macalalad. ang babaeng nagbigay sa akin ng kakaibang pakiramdam na sa tingin ko ay tinatawag na "pag-ibig sa unang sulyap" sana isang araw, magkrus muli ang aming landas. sana rin may makatulong sa akin sa paghahanap sa kanyang contacts. :)))
December 06, 2011 11:08 AM
Name: Sonora Pineda
Location: Tondo, Manila
Subject: Anlene promo
Dear Mam Charo,
Magandang gabi po sa inyong lahat lalo na po sa binubuo ng Maalaala Mo Kaya ng ABS CBN. Ako nga po pala ay si Binibining Sonora Pineda, dalaga 59 anyos at nakatira sa 410 T. Earnshaw St. Gagalangin Tondo Manila. Pero itago na po ninyo ang aking katauhan para na rin po sa aking kapakanan. Sumulat po ako sa inyo para ibahagi ang aking karanasan sa inuming Anlene at kung paano binago ang aking pangangatawan. Mam Charo, nagkasakit po kasi ang aking ina sa kadahilanang nabali po ang kanyang buto sa balakang at nilagyan po ng bakal upang muling makalakad. Inutusan po kami ng aming doctor na uminom na agad kami ng ANLENE at di po kami nag dalawang isip at agad po kaming uminom upang makaiwas po kami na humina at lumutong ang aming mga buto. Ang aming hanap - buhay po pala ay pagtitinda ng LPG Gas na kung minsan, kung wala pong magdedeliver ay inaako ko po ang pagdedeliver, kung minsan nga po hindi ko alam ang dedeliveran ko pala ay nasa 4rth floor. Pero ganun pa man ay natapos ko po a
hi po maam im arlyn estopia,from sitio talisayan barangay buli bato leyte ..hindi q po alam qng panu q to ccmulan pero alam nyo po gusto ko talagang mapanuod ito sa mmk para po malaman po n la na hindi madali ang buhay sa mundo...?
pinanganak po aq sa sto nino paranque city may 9 na kapatid at my dalawang step sister,,yong mga magulang ko po nun ay naglalabandera ang mama q at ang tatay ko nmn ay trycle driver..ung lang ang bumubuhay sa amin ngunit ang aking ama ay umaabuso lage syang nag susugal at minsan nya na ring naranasang mag syabo at dhil sa ginagawa nyang un eh siasaktan nya na ang mama namin at pati kaming magkakaptd kya naghinge kami ng tulong sa ninang q na nag tatrabaho sa bragay ng sto nino at pinakulong namin ang aking tatay at don sya pinatolog ng isang kagi at kinaumagahan ay pinalabas din sya ngunit kaylangan nyang mangako na d na sya mag iinom at gagamit ng bawal na gamot at d na mananakit sa amin,,ngunit g lumipas ang ilang ilang ilang araw ang aking tatay ay bumalik pa din sa kanyang bisyo at masmalala pa ang ginagawa sa amin at pinag iisipan nya ang mama q na may ibang lalaki at dahil sa sobrang adik nya at lasing pinalo nya ang aking mama ng bote ng alak sa ulo,,kya nka pag dcsyon c mama na umuwi na lang kami ng leyte para makapag umpisa muli
pag uwi nmin ng leyte sumama pa rin ang aking tatay sa amingpag uwi sa leyte at don nmin naranasan ang lahat at don nmin nalaman qng gaanu kahirap ang buhay,,,grade5 aq nun ng umuwi kami sa leyte at ang aking ate reymilyn naman ay grade6 habang nag aaral kami ang pumapasok kmi ng walan baon na pang meryenda at ang aming tanghalian lamang ay kamote.at pag uwi nmin ng bahay ay kilangan.pa naming mag hanap ng haponan at kahoy na igagatong..at ang aming mga magulang nmn ay naghahanap dn ng pagkain pra sa aming magkakapatid.at nung nakapagtapos na ng elementarya kmi ng ate q pumunta ang aking ate sa dumagete ptra mamasukan bilang katulog at aq nmn ay iwan sa bahay para bantayan ang aking kapatid at kuya armin na may kapansanan..ngunit hindi namin kaya ang buhay hirap kami sa pagkain kaya nakaicip c mama nag ibang kabuhayan... kami ay nag uuling umaga hanggang 3 ng hapo upang makapag hanap pa ng pagkain sa hapon..at nung medyo alam n mama na parang kaya nanaming pagsabayin ang pagaaral...nag arak ulit kami first year high school sa annahqwan national highschool...na kung saan bago kami makarating ng paaralan ay kailangan pang dumaan ng 3 ilog,,at habang nag aaral kamiang aming baon lamang na tanghalian ay kamote,or kamoteng kahoy o kaya lugaw...habang pumapasok kmiang aming baon ay pinapalitan nlang ng ibang guro namin ng kaninat nag hahati hati pa kami...at alam nyo po one day pag uwi nmin ng bahay ay may sakit ang bunso nmin kapatid nilalagnat sya at wla kaming pambili ng gamot...kya cisinama aq n mama doon sa bundok kumuha kami don ng ting2 ng buli ang buli ay isang puno na ginagawang bag o kahit na anung bagay ....binebenta namin ang ting2 ng buli at un ang pinang bbili nmin ng gatas aukakl at bigas....pro kulang pa din kaya nag dcsyon aq na mag working student aq at ang aking allowance ay kinukuha pa ng aking pamilya ara pambili ng pagkain at d rin nag tagal huminto aq sa q sa pag aaral at umuwi muli sa amin at aq na ang nag babantay sa aking kapatid kaya pumunta ang aking mama sa cebu pro ung sahod ng mama q ay pinangbibili lamang na bigas,1kilo ng isda at gatas ng kapatid at ang subra kinukuha ng tatay q para ipanglasing lang...hanggang sa dumating ung tym na wla napo kaming bigas at nang hinge aq sa tatay q ng pambili ng bigas kahit alam qng lasing sya at dahil don ay cnuntok aq ng tatay q sa likod kaya natoto aqng lumaban sa kanya...alam niu po cmula nun ay sumasagot na aq sa tatay q at lumalaban na aq [ag cnasaktan nya kami...hanggang sa pag uwi ng mama q at makalipas po ang ilang buwan ay nilagnat po ng isang buwan ung bunso q pong kapatid at ito ay namatay nuong december7 2007...
at nung january 31 2009 ay pumunta aq ng cebu upang magtrabaho ng isang katulong at buwab buwab ng papadala aq sa pamilya q at sumunod ang aking ate don sa cebu at nag trabaho din at ang aming cnasahod ay pinapadala sa aming magulang upang ipagawa ng bahay dahil kami ay walang bahay nakikitira lang kami sa aking lola at lage kamimng pinapalayas nito...at nang matapos ang aming bahay ay ung mga kapatid nmn nmni ang aming priorty at ang aking ate ay nagalit sa aking mga magulang dahil nlaman nito na nag pinapadla namin ay pinag susugal at pinag iinom ang kya huminto ang aking ate sa pag paopadala...at nung may 21 2010 umuwi aq ng leyte dahil piesta sa amin at makalipas ang ilang ilang oras nag sumbong ang aking kapatid na d daw cla nakakapag pahinga galing school eh pinag tatrabaho na daw ng aking taty kay nag away po kmi ng aking mama at tatay at lumatas po aq sa amin kaya po ako na padpad dto sa manila.. at napunta po aq ng laguna don sa tita q ka patd n mama nag aral poaq ng 2nd year highskul don at don ko po naranasan mag isip ng masama naisipanan q pong magpakamatay..dahil d q na po kay don at lge po kmi ng aaway ng tita lge nyang cnasabi na pinag nnakawan q daw sya khit d nmn,,
at one tym pumunta tito eric q kapatid n mama ganun pari ang nang yari d sya naniniwala sa akin ksi dwung tita q daw ang tama at aq ang mali... alam niu po gulong gulo aq nung panahon na un kaya po kumuha po aq ng 50 pesos sa pera ng tindahan ung binabantayan ng tito q kc po [pamasahe q po sana para makaalis aq pero wla pong nang yari dahil lgeng cnasabi ng tito q na mag tyaga lang daw aq khit lge na aqng cnasampa ng tita q..
at cnasabi nya pa na pumapatol daw aq sa may asawa kahit alam niyang binata pa ang taong un at kaibgan q lang c kuya jessie kc po don sya nag tatrabho ky ate maribel ung may ari ng bekery na kung saan close q dn cla...pro d q po nakayanan eh sinagot q na tita q at cnabing kaibigan q lang cla...pro pinagkalat nya ito kaya nagpasundo nkang aq sa tito q at napunta aq sa makati on namasukan bilang tidera ng kanteen at uamalis dn aq don dahil sabi ng tito rey q umalis daw aq don kc ipapasok nya aqsa ida pero wlang nangyarikya npunta aq dto sa taguig a dto na po nag cmula nag mga magagandang nang yari sa buhay q at natutu aqng na ngarap muli.....ito po pla cell # q pra mag maipalabas niu po story ng buhay q txt niu po aq 09063651096
gumagalang arlyn estopia
October 30, 2011 06:53 AM
Name: Dioscoro Labaniego
Location: iloilo city philippines
Subject: Great Stories
Rating: 3 stars
I was skimming at the pages where stories focused on how they have been successful in the midst of a challenge. Ti's great...God Bless sa lahat.
October 16, 2011 02:18 AM
Name: marife quintino
Location: sn. isidro,subic,zambales
Subject: life story
dear charo, matagal na akong avid fan ng inyong programa, gusto ko sanang ishare sa iyo ang aking buhay na siguradong kapupulutan ng aral ng bawat magulang.Sa edad na 22 ay nakagraduate na ako ng kolehiyo at edad 23 ay ngasawa na ako sa dahilang ako ay nabuntis agad ngunit sa di inaasahang pangyayari nakunan ako 4yrs bago ako nabuntis uli at ngayon may 2 na akong anak na lalaki.kahit kami mahirap pinilit kong mgkaroon kami ng sariling bahay ang mister ko ay sa shipyard ngtatrabaho. Ngunit di ko inasahan charo na subukin kami ng tadhana.Prep noon ang panganay ko ng malulong sa drugs,alak ang mister ko huli na ng malaman ko na wanted na cya ng mga sindikato at kaming mg ina ay nanganib ang buhay, kabuntisan ko noon sa aming pangalawang anak naligatasan namin iyon . akala ko tapos na charo ang lahat ngunit lulong pa din pala sa drugs ang aking mister nahuli ko siya na gumagamit. Pinatawad ko uli naging tahimik uli kami. Grade 3 noon ang panganay ko napakatalino 2nd honor cya lagi sa skol nila,lagi cyang late na umuwi ng bahay isang araw nahuli ko na may cp cyang tinatago natutulog cya noon nabasa ko lahat ng tx at tawag ng kabit niya napakasakit pala sa isang asawa iyon charo,umiiyak ako ngwala ako pinuntahan ko iyong klab na pinapasukan ng babae pero wala doon,humingi cya ng tawad umiyak cya dahil mahal ko napatawad ko.Akala ko umpisa na kami,Ipapadal cya ng kompanya niya sa Japan natuwa ako dahil umpisa ng gaganda ang buhay ng mga anak ko dahil lagi kaming 0 sa sahod,malungkot sa umpisa umiiyak ang mga bata ng umalis cya. Maayos ang tawag at padala niya sa amin, May 2008 di cya ngpadal sa ipon ko kami kumuha charo inintindi ko cya, 2009 graduating ang bunso ko sa kinder at 1st honor ang panganay ko sabi niya uuwi cya ng march, March 21,2009 tumawag kami sa dorm nila dahil usapan namin 25 ang uwi niya, laking gulat namin dahil sabi doon nakauwi na daw ng bansa ang mister ko 20 pa ngwala ang anak ko inuntog ang ulo niya umiiyak,hinanap ko cya charo,pero sumuko ako,araw gabi umiiyak ako di ako kumakain, 29 tumawag cya ng sori at pauwi na daw cya, sinalubong namin sa terminal napatawad ko uli cya, balik kami sa normal na buhay. August 7,2009 nilayasan niya kami charo halos mabaliw ako hinanap ko uli cya nalaman ko dumating pala ang babae niya galing japan Rowena Yamada asawa ng hapon,nakiusap ako puro cya pangako na uuwi pero wala. Tumigil ang mundo ko lahat ng masama naisip ko na pero mahal ko ang mga anak ko, nilabanan ko ang problema charo, nagtayo ako ng tindahan sa bahay namin sa konting ipon ko ngunit kulang pa din,ng umpisa akong mg apply sa Hongkong na DH lumuluwas ako ng maynila . Graduating ang panganay ko at Valedictorian cya sa Ilwas Elem. Skol. Umiiyak ako sa tuwa kahit ganon ngsikap ang anak ko pero kinalat ng anak ko sa skol nila na patay na ang ama niya ngpakatatag ako charo,hinarap ko ang problema di ako nahiya.16 medals at 5 certificate ang nakuha niya proud ako kahit anong hirap naghanda ako napakasaya ko kami lagi ang nasa itaas ng stage. May 4,2009 flight ko na ngunit di sa HK kundi sa Singapore tinulungan ako ng isang kaibigan, masakit mawalay sa mga anak ko pero kinabukasan nila ang hangad ko,iniwan ko sila sa pinsan at byenan ko.Mahirap ang buhay doon charo,Puti ang amo ko may alaga akong 3mos na bata mabait cla pero pagod kami ng kasama kong sri lankan dahil 3 bata iyon 11pm na kami natutulog at pg may party cla 2;30am na kami natutulog.Mas madalas akong kasama sa byahe nila dala ko ang alaga ko lagi kami sa yate sa Indonesia,Thailand at Malaysia. Mahirap sumusuka ako sa yate tiniis ko iyon pera ang iniisip ko.Monthly 10T ang padala ko sa mga anak ko un pakahon ko sa part time ko naiipon pg day off ko,pero laging walang ulam at pera ang mga anak ko tiniis ko kahit ngtataka ako,minsan naipapadal ko pa ang tira kong pera,December 15 tumawag ako sa mga anak ko ngpadala ako dahil pupunta kami ng thailand at 2nd week ng Jan na ang balik nagsumbong sa akin ang anti ko umiiyak ako kawawa mga anak ko, ngpasya akong uuwi pagballik namin, Dec 24 muntik na kaming lumubog sa dagat nadisgrasya ang yate namin pero marunong ang dyos charo niligtas kami,pasko nasa dagat kami umiiyak ako.Pgbalik namin ng singapore ngpaalam ako sa amo ko na uuwi ako inyos nila ang papel ko gusto nila bumalik ako Jan. 16 surprise ang pgdating ko mga anak ko at ante ko lang ang may alam, sa airport sa clark,nakita ko mga anak ko ang papayat halos madurog ang puso ko, ngpasya ako na di na aalis uli, grades nila bumaba,ang dami ko pang utang na dinatnan tumahimik ako pinagsabi pala ng byenan ko na di daw ako nagpapadala gusto kong magwala pero ngpigil ako napakadumi ng bahay ko buong araw naglinis ako. Nagdesisyon ako na ibenta ang bahay at lumipat n kami, nabili ang bahay ko at umuwi na kami sa tatay ko.Pero laging may intriga.May 23 namatay ang lola ko si Inang tinanggap ko .Ngayon Charo ngnenegosyo ako kahit pagod masaya kasi kasama ko mga anak ko,Nawala na din ang sakit kahit may galit pa pinasa dyos ko na lahat, top student uli mga anak ko at ang samahan naming mg iina napakaganda open kami sa isat isa. Dito ko natagpuan ang katahimikan kahit inabandona sila ng ama nila proud pa din ako dahil di naligaw ng landas ang mga anak ko kahit ako ang nanay at tatay nila alam ko balang araw mgkakaroon kami ng magandang buhay. Sa ngayon 2nd yr hi skol na un panganay ko top 1 ,un bunso ko top student din grade3 n,madami akong natutunan sa buhay naging matatag at lagi akong nakakpit sa diyos sana Charo mapili mo itong buhay ko at kun napapanood man ng dati kong asawa si freddie quintino sana kahit un obligasyon mo ibigay mo ibibigay ko ang cp no ko charo, pangarap ko makita ka ngn personal sana bago mo isadula ito magkausap tau at sana mapili mo ito, Si Riniel ang Panganay ko at Edrean ang bunso,ako naman c Fe ang dati kong mister c Freddie Quintino at ang babae niya Rowena yamada, Carmen Quintino ang Byenan ko salamat Charo. cp #09104901036
September 24, 2011 05:51 PM
Name: karen hovesano
Location: tagum city davao del norte
Subject: ang buhay ko
hi maam charo. gusto ko po sanang magpadala ng sulat.Gusto ko pong mapanood ng mga tulad ko na mag ingat sa mga desesyon nla dahil sa isang maling desesyon pwedi kang magsuffer habang buhay,,maam charo sana po mapili nyo ang kwento ng buhay ko..nahihiya man po ako pero ginawa ko to nagkamali ako.ayaw ko may sumunod pa sa akin.subrang sakit 19 years old poh ako ngayon at dalawang buwan na po akong buntis...Download: eType1.com/f.php?FvWboE
September 24, 2011 01:22 PM
Name: edjie boy n sabala
Location: cebu city
Subject: school bus
Rating: 3 stars
dear ate Charo maari bang magpadala ako ng aking kwento sa buhay dito?
September 16, 2011 03:31 PM
Name: jelai
Location: iligan
Subject: send a story
Rating: 3 stars
i want to send my story, to inspire others
August 28, 2011 03:34 AM
Name: dianne
Location: olongapo city,zambales,
Subject: Tape
Rating: 3 stars
dear mam charo, grade 2 pa lang kami ng magkakilala kami ni jana at james. Nagsimula ito ng di sinasadyang malaglag ang aking tape na may design. di ko namalayan na gumulong ito papunta sa ilalim ng upuan ni jana, dahil hindi ko na alam kung nasaan ito, hinyaan ko na lamang ito at bibili na lamang ako ng bago. Lumipas ang dalawang taon, nagkaroon kami ng grupo pero hindi namin ito pinangalanan basta ang importante ay magkakasama kami, si Daezelle ang nadagdag sa aming grupo kaya kami ay naging apat. Isang araw , nagkaroon ng oras na hindi kami nakakapagusap ni jana, kaya naisipan namin na kausapin sya, meron kaming nasabi na hindi ganon kaganda kaya nagtampo siya, "Gusto niyo kasi laging sa inyo lang ako sumasama!" pasigaw na sabi niya sa amin ni Daezelle. Pagkatapos ng nangyari ay hinayaan muna namin sya at ng dumating ang noon break, pagkatapos kumain ay dumeretso kami sa kanaya at humingi ng sorry at kami naman ay kanyang agad na pinatawad. Kinabukasan ay, nabanggit niya na lilipat na siya ng school kapag grade 6 o grade 5 kaya nalungkot na lamang kami ng ming narinig iyon, pero dahil patuloy na lumilipas ang panahon ay hindi ko inintindi ang sinabi niya, hindi ko pinuno ang mga araw na meron kami bago siya umalis.Dumating ang araw na kami ay naging grade 5 at patuloy parin ang aming pagkakaibigan at unti unting dumadami ang miyembro ng grupo namin, isa na doon si Patricia at si Michelle. Nagkakaroon ng araw na nagaaway kami nila Michelle pero agad din namang nalulutas. Napaka-lungkot ko nang dumating ang baksayon, dahil hindi kami magkikita sa loob ng dalawang buwan. Ng kami ay grade 6 na masaya pa rin kami pero nagkahiwalay na kami ng section , si daezelle, michelle at patricia ay napunta sa ibang section samantalang magkakaklase parin kami nila jana at james hanggang ngayon. Pero ngayon ay akala kong nagiba na si jana dahil si jana ay laging kasama sila Kamyle ang dati naming kaklase noong grade 5. Sumusulat na lamang ako kay jana at sinasabi ko ang mga nararamdaman ko kapag sila ay magkasama. pero ang sinasabi niya lamang sa akin ay "wag ka na magselos kasi kahit na sila ang lagi kong kasama, ikaw parin ang best friend ko forever", dahil dito naunawaan ko siya. Dumating ang periodical test namin, nakakakuha parin kami ng matataas na grado. August 19, 2011 ng umaga ay sinabi a ni jana na lilipat siya ng school, napaluha na lamang kami ni kamyle. Agad akong pumunta sa C.R. ng girls at doon umiyak, sinundan ako nila jana, ng dumating si james nagtaka na lamang siya ng makita na naka-lock ang pinto kaya inakala niya na hindi nakapag linis ang janitor kaya ngayon naglilinis, pero ng malaman niya na umiiyak ako dahil aalis na si jana, unti unti na rin siyang lumuha. Habang nasa c.r. ako at ang iba pa naming kaibigan na sina marisheela , kaye , sherlin at iba pa ay iyak ako ng iyak kaya pati silang lahat na nasa c.r. ay umiyak na din, pero tumahan na rin kami ng lumipas ang oras. Kinabukaan ay hindi pa kami umiyak ng umaga pero ng last subject na namin ay umiiyak na kami ng unti unti hanggang sa dumating ang uwian at pinuntahan namin ang upuan ni jana at agad na umiyak muli. Halos lahat na ng kainigan at di kaibigan ni jana aj umiyak na rin ng umiyak, una akong niyakap ni jana at sumunod na si kamyle at si marisheela(lala). Sobra ang iyakan kaya nagsimagaan ang aming mga mata. Sinabi naman ni jana na araw-araw siyang bibisita sa school namin upang mangamusta.Binilhan ko na lang siya ng tape na may design na katulad noong grade 2 at ibinigay ko na rin sa kanya ang necklace na may buttterfly at nakasulat sa butterfly na "best friends is forever" yun na lamang ang pinaka remembrance ko sa kanya. Patuloy tuloy parin ang aming pagkakaibigan.
lubos na gumagalang, Dianne
August 20, 2011 12:47 PM
Name: Kath
Location: Cavite
Subject: MMK email address
Rating: 3 stars
Hi! I wud like to have MMK's email address, i want my story to be hide until it will be featured in MMK..
